Ο Θ. Α. Ζαΐμης εκφράζει την εμπιστοσύνη που τρέφει προς το πρόσωπο του [Δ. Χατζίσκου] καθώς επίσης και την πεποίθηση ότι μπορεί να ελπίζει στην συνδρομή του προκειμένου για το καλό της πατρίδας. Τέλος, σχολιάζει το φαινόμενο της ληστείας και προτείνει τρόπους για την καταπολέμησή του.
(EL)