Η παράσταση με τίτλο Αφιέρωμα στον Γιάννη Ρίτσο (γνωστή επίσης και με το τίτλο Τα ξερά δέντρα θ’ ανθίσουν) πρέπει να φιλοτεχνήθηκε κατά τους πρώτους μήνες της Απριλιανής Δικτατορίας – όταν ο ποιητής συνελήφθη από τους πραξικοπηματίες και εξορίστηκε αρχικά στη Γυάρο και αργότερα στη Λέρο. Την περίοδο της Επταετίας ο Τάσσος (Αλεβίζος, 1914-1985) επέλεξε τη σιωπή. Σταμάτησε να εκθέτει έργα του στην Ελλάδα και απέφυγε τον δημόσιο λόγο. Μολαταύτα, συνέχισε να δουλεύει μεγάλες ξυλογραφίες με έντονο αντιδικτατορικό περιεχόμενο στο γνωστό, ώριμο ύφος του που αντλούσε επιρροές κυρίως από τη βυζαντινή αγιογραφία. Χρησιμοποίησε συχνά την αλληγορική γλώσσα, ενώ τότε εμφανίστηκε στα έργα του το μοτίβο του συρματοπλέγματος. Στη συγκεκριμένη σύνθεση εικονίζεται ένα δέντρο, που όμως είναι τυλιγμένο με συρματοπλέγματα. Μεγάλα καρφιά έχουν τοποθετηθεί πάνω στον κορμό του. Εάν ταυτίζει αλληγορικά ο Τάσσος τον κορμό με το ανθρώπινο σώμα, τότε εδώ εικονίζεται μια αλληγορική Σταύρωση, με τα συρματοπλέγματα να παραπέμπουν στον ακάνθινο στέφανο. Όμως, σε ένα κλαδί, στα αριστερά της εικόνας, διακρίνεται το νεαρό κλωνάρι, με δύο μικρά φύλλα: προμήνυμα μιας άνοιξης που έρχεται. Μέσα από μια απλή αλλά δυνατή γλώσσα, που χρησιμοποιεί αλληγορικά αλλά εύκολα αναγνωρίσιμα σύμβολα, ο χαράκτης δίνει ένα πολιτικό έργο που παραπέμπει ευθέως στην πολιτική εκτροπή του 1967. Ο Τάσσος γεννήθηκε στη Λευκοχώρα Μεσσηνίας αλλά μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε χαρακτική στην ΑΣΚΤ με τον Γιάννη Κεφαλληνό και από πολύ νέος στρατεύτηκε στην Αριστερά. Την περίοδο της Κατοχής πήρε ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση, ενώ στο έργο του αποτύπωσε συστηματικά τους αγώνες του λαού.
(EL)
.png){kind=logo}
1 JPEG
