Μια γυναίκα εικονίζεται από πλάγια θέση να σκύβει μπροστά από μια σκάφη. Φορά παραδοσιακή, καθημερινή αγροτική ενδυμασία και μαντήλι καλύπτει το κεφάλι της, ενώ έχει σηκωμένα τα μανίκια της. Φαίνεται πως ζυμώνει ψωμί. Πρόκειται για ένα πρώιμο έργο του Εμμανουήλ Ζέπου (1905-1995), ενός καλλιτέχνη που έχει να επιδείξει σημαντικό έργο ιδίως κατά τον Μεσοπόλεμο και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Είχε γεννηθεί στον Πύργο της Ανατολικής Ρωμυλίας και σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών, αρχικά με τον Νίκο Λύτρα και τον Γεώργιο Ιακωβίδη, αργότερα κοντά στον Κωνσταντίνο Παρθένη, ο οποίος και τον επηρέασε ιδιαίτερα. Ο Ζέπος έμεινε στο εργαστήριο του Παρθένη έως το 1932 – συνεπώς το σχέδιο αυτό φιλοτεχνήθηκε σε μια περίοδο που ο ζωγράφος ήταν ακόμη μαθητής του Παρθένη. Από τον δάσκαλό του, λοιπόν, εδώ διατηρεί το καθαρό σχέδιο και την απλοποίηση των σχημάτων, την έμφαση στο ουσιαστικό και την απαλοιφή των περιττών λεπτομερειών. Ωστόσο, η θεματική, η σύνθεση και η ρεαλιστική διάθεση που επιδεικνύει εδώ ο Ζέπος, φανερώνουν τόσο τις δικές του ανησυχίες για μελέτη του απλού λαϊκού ανθρώπου, όσο και τις μνήμες της διδασκαλίας άλλων δασκάλων του, όπως ο Λύτρας.
(EL)