Το πλήθος των ασπρόμαυρων και έγχρωμων μελετών που πραγματοποίησε ο Βάλιας Σεμερτζίδης (1911-1983) κατά τη διάρκεια της πολύμηνης παραμονής του στην ορεινή Ευρυτανία αποτέλεσαν αργότερα, μετά την επιστροφή του στην Αθήνα, πρώτη ύλη για τη δημιουργία μεγάλων ζωγραφικών συνθέσεων. Ο πίνακας με τίτλο Βελούχι, που χρονολογείται στα 1946, αποτελεί προϊόν αυτής της δευτερογενούς επεξεργασίας. Ο ζωγράφος άφησε την Αθήνα και ανέβηκε στο βουνό, στο αντάρτικο, τους πρώτους μήνες του 1944, καθώς τοποθετήθηκε μαζί με άλλους καλλιτέχνες στο καλλιτεχνικό και κινηματογραφικό τμήμα του ΕΛΑΣ. Παρέμεινε στα βουνά της Ευρυτανίας μέχρι τον Οκτώβριο του 1944. Στην Βίνιανη, όπου έδρευε η Πολιτική Επιτροπή Εθνική Απελευθέρωση (ΠΕΕΑ), η περίφημη «κυβέρνηση του βουνού», βρέθηκε τον Ιούνιο, αφότου παρακολούθησε στο Εθνικό Συμβούλιο της ΠΕΕΑ στις Κορυσχάδες (14-27 Μαΐου 1944). Τότε φιλοτέχνησε και μελέτες του βουνού Βελούχι (Τύμφρηστος) της Ευρυτανίας, ορισμένες από τις οποίες βρίσκονται επίσης στη συλλογή του Μουσείου. Η συγκεκριμένη παράσταση αναπτύσσεται κατά μήκος και αποτυπώνει με αρκετά σαφή τρόπο τους ορεινούς όγκους. Ένα ποτάμι ρέει χαμηλά στο τοπίο, μέσα από τα βουνά. Οι τριγωνικές κορυφές αποδίδονται κατάφυτες με έλατα, όμως οι ψηλότερες είναι σκεπασμένες από πυκνό χιόνι. Το σχέδιο είναι απλό, οι όγκοι αποδίδονται με σαφήνεια, εντύπωση ωστόσο προκαλεί η σκούρα παλέτα: ο ουρανός είναι βαρύς, γκρίζος, τα χιονισμένα βουνά δεν εκπέμπουν φως, καθώς το λευκό χρώμα μπλέκεται με γκρίζους και ιώδεις τόνους. Φιλοτεχνημένος ο πίνακας μετά τα Δεκεμβριανά, μοιάζει σαν να αποτυπώνει όχι απλώς το τοπίο αλλά τη ζοφερή, απαισιόδοξη διάθεση του καλλιτέχνη.
(EL)
.png){kind=logo}
1 JPEG
