Συστάδες λυγερόκορμων δέντρων με πυκνό φύλλωμα περιβάλλουν τα ερείπια ενός αρχαίου ναού. Τα δέντρα τοποθετούνται προοπτικά στο χώρο με σκοπό να μεταφέρουν το βλέμμα του θεατή στο βάθος, όπου κείνται τα ερείπια του αρχαίου ναού, της Αφαίας Αθηνάς. Οι ραδινοί κορμοί τους έρχονται σε αντιστοιχία με τους ραδινούς κίονες του ναού, ενώ η γενικευτική απόδοση των φυλλωμάτων τους σε αντίθεση με τις καθαρές γραμμές του. Το λιτό γενικά φυσικό περιβάλλον με τους μικρούς λοφίσκους και τον καθαρό ουρανό, που λούζει με φως ολόκληρη τη σύνθεση, τα απαλά χρώματα και το απλό σχέδιο συνιστούν μια ρομαντική αλλά καθόλου επιδεικτική αντιμετώπιση των αρχαίων ερειπίων.
(EL)