Στο έργο αυτό ο Σικελιώτης καταπιάνεται άλλη μια φορά με το θέμα του Επιτάφιου Θρήνου. Η σκηνή αυτή, όπως συμβαίνει σε έλα τα θρησκευτικά έργα του καλλιτέχνη, μεταφέρεται στη σύγχρονη πραγματικότητα. Η σύνθεση οργανώνεται σε ένα συμπαγές πυραμιδικό σύμπλεγμα, στο κέντρο του οποίου δεσπόζει η υπερμεγέθης φιγούρα της Παναγίας, γύρω από την οποία συγκεντρώνονται οι υπόλοιπες μικρότερες σε κλίμακα μορφές. Ρέοντα καμπύλα περιγράμματα περικλείουν σφικτά τις επίπεδες φιγούρες. Το τονισμένο τόξο που σχηματίζει η ράχη της Παναγίας αποτελεί μια από τις σχεδιαστικές επιλογές του καλλιτέχνη, προκειμένου να ενισχύσει την εκφραστικότητα και τη δραματικότητα του επεισοδίου.
(EL)
1 JPEG
