Βαρίδια δικτύου.
ΥΕ ΙΙΙ Γ (12ος αι. π.Χ.)
Περατή (θαλαμωτός τάφος 131), Αττική.
Μόλυβδος. Τα μολύβδινα βαρίδια Π 8797 σώζονται ακέραια. Απλά ελάσματα περιελιγμένα γύρω από λεπτό σχοινί ή μολύβδινο σύρμα, τα βαρίδια αυτών των τύπων ζυγίζουν πέντε φορές τον αντίστοιχο όγκο των λίθινων και εντάσσονται αποκλειστικά στη μεταλλοτεχνία της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, όταν η χρήση του μολύβδου έγινε πιο προσιτή, χάρη στην συστηματική εκμετάλλευση των κοιτασμάτων του Λαυρίου και της Σίφνου. Τέτοια βαρίδια έχουν βρεθεί σε οικισμούς της περιόδου, όπως στο Τείχος Δυμαίων, στο Γλα, στη Φυλακωπή, στη Μιδέα, αλλά και στα δύο ναυάγια των Μικρασιατικών ακτών, της Χελιδονίας Άκρας και του Ulu Burun. Τα μολύβδινα βαρίδια βρίσκονται σε μεγαλύτερους αριθμούς στους τάφους της περιόδου, καθώς τα δίκτυα προσφέρονταν ολόκληρα ως κτέρισμα, όπως στην Περατή, στη γειτονική Βραυρώνα, στην Αστυπάλαια, στο Καμίνι της Νάξου και στη Φαιστό, σηματοδοτώντας έτσι τους τάφους των επαγγελματιών αλιέων.
Κατάλοιπα αλιευμένων ειδών, ήδη από θέσεις της Μεσολιθικής και της Νεολιθικής, μαρτυρούν την αρχαιότατη εκμετάλλευση του θαλασσίου πλούτου. Σε όλη την προϊστορική εποχή τα θαλασσινά ήσαν από τα κύρια είδη διατροφής, ενώ κατά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού υπάρχουν και ενδείξεις για τη συστηματική συντήρηση και την εμπορία τους.
Σχετικά βλ. Ιακωβίδης 1969-1970, τ.Α, 455, τ.Β, 354 κ.ε., εικ.156, τ.Γ, 135Β, Powell 1996, 42-44, 59, 118-121, 138-158, 165-166, Βλαχόπουλος 1995, 183-185.
(EL)
Οικισμός
1 JPEG