use the files or the thumbnails according to the license: CC BY-NC 4.0
Attribution-NonCommercial
Πριόνι
(EL)
Saw
(EN)
Χάλκινο πριόνι, αρ. ευρ. Π 10797 της Προϊστορικής Συλλογής του ΕΑΜ.
Ακέραιo. Καλή κατάσταση διατήρησης. Ελλιπές σε μικρά τμήματα της κυρτής, οδοντωτής κόψης. Λίγες οξειδώσεις. Το εργαλείο κατασκευάστηκε από ένα επίμηκες μπρούντζινο έλασμα, που μειώνεται σε πλάτος από το μέσον, περίπου, του μήκους ως την αιχμή, με αντίστοιχη πύκνωση της οδοντωσης. Τρεις μεγάλες οπές προσήλωσης και τέσσερις μικρότερες, εκ των οποίων οι τρεις σώζουν τους μακρούς αμφικέφαλους ήλους, στήριζαν την πρόσθετη λαβή, που πρέπει να ήταν ξύλινη. Το εργαλείο σώζεται ελαφρώς κυρτωμένο, σαν να έχει μόλις χρησιμοποιηθεί.
Το πριόνι των Ανδρονιάνων ανήκει στον τύπο 4a του Evely με την τετραγωνισμένη πτέρνα, τις οπές προσήλωσης και το κυρτό πρόσθιο άκρο, τύπος που θεωρείται κρητικής προέλευσης . Γενικά, τα σωζόμενα μπρούντζινα πριόνια της Ύστερης Εποχής του Χαλκού στο Αιγαίο είναι λιγοστά και προέρχονται κατά κύριο λόγο από νεοανακτορικές θέσεις της Κρήτης. Tα πλησιέστερα παράλληλα του πριονιού των Ανδρονιάνων προέρχονται, το πρώτο από το θαλαμωτό τάφο 115 του νεκροταφείου των Αρμένων Ρεθύμνου και το δεύτερο από το θαλαμωτό τάφο 33 του νεκροταφείου της Πρόσυμνας και χρονολογούνται στην ΥΕ ΙΙΙΑ-Β περίοδο. Το πριόνι της Πρόσυμνας είναι πολύ μικρότερο από εκείνα των Αρμένων και των Ανδρονιάνων. Και τα τρία παραπάνω πριόνια έχουν το ίδιο σχήμα και χρησιμοποιούνται με τον ίδιο τρόπο, όπως φανερώνουν οι οπές προσήλωσης για τη λαβή, που έχουν διανοιχθεί στα ίδια σημεία. Η ανεύρεση των εργαλείων αυτών σε τάφους υποδεικνύει την επαγγελματική ιδιότητα των ταφέντων, πρόκειται, δηλαδή, για τάφους ξυλουργών. Τέλος, ένα τρίτο ακέραιο πριόνι προέρχεται από το ναυάγιο του Uluburun, που χρονολογείται περί το τέλος του 14ου αι. π.Χ. Αποθήκη Υ38
(EL)
Populated place
2 JPEG
