Χαλκογραφία με τη Μονή Δοχειαρίου. Τον πυρήνα της σύνθεσης καταλαμβάνει η απεικόνιση της μονής. Όπως παρατηρείται και σε άλλες ανάλογες χαλκογραφίες είναι έκδηλη η προσπάθεια του χαράκτη για τη ρεαλιστική απόδοση του χώρου. Στον περίκλειστο χώρο του μοναστηριού, που δημιουργούν τα ίδια τα κτίσματά του, δεσπόζει το καθολικό. Σύντομες επεξηγηματικές επιγραφές ταυτίζουν τους χώρους που το περιβάλλουν, που πιθανότατα από την εποχή που τυπώθηκε το χαρακτικό έως και σήμερα να παραμένουν οι ίδιοι όσον αφορά τη θέση και τη λειτουργία τους. Η εντυπωσιακή πορεία των μοναχών που συμμετέχουν σε λιτανεία, δίνει στο θεατή της εικόνας μια ιδέα της μοναστικής ζωής. Πίσω από το μοναστήρι απεικονίζονται δεξιά η κορυφή του Άθω και αριστερά διάσπαρτα περιβόλια και παρεκκλήσια της Μονής. Κάτω τα καράβια και η θάλασσα υποδηλώνουν τη θέση αλλά και τη σχέση της Μονής με τη θάλασσα. Στα δεκαπέντε εικονίδια περιμετρικά της κεντρικής παράστασης αποδίδονται εικαστικά η ιστορία και οι θρύλοι που συνδέονται με τη Μονή. Επάνω, στα τρία μεσαία εικονίζονται ο άγιος Νικόλαος, πρώτος πάτρωνας της Μονής, η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Γοργοεπηκόου που φυλάσσεται μέχρι σήμερα σε ιδιαίτερο παρεκκλήσι και η Σύναξη των αρχαγγέλων που είναι οι προστάτες της μονής. Δίπλα τους απεικονίζονται βυζαντινοί αυτοκράτορες που ευεργέτησαν τη Μονή. Κάτω οι μοναχοί κτήτορες του μοναστηριού και ο επίσκοπος Μολδοβλαχίας Θεοφάνης που αποσύρθηκε στο Δοχειάρι και τάφηκε εκεί. Στα υπόλοιπα εικονίδια σκηνές θαυμάτων που επιτελέσθηκαν με την επέμβαση των αρχαγγέλων. Στην αφιερωματική επιγραφή κάτω, αναφέρεται ότι η χαλκογραφία εκτυπώθηκε στις 25 Ιουλίου του 1819 στη Βενετία από τον χαράκτη Giannantonio Zuliani. Ο τελευταίος χρησιμοποίησε ως πρότυπο χαλκογραφία του 1779, τυπωμένη στο Άγιο Όρος, που προφανώς του υπέδειξαν οι ιερομόναχοι Στέφανος και Νεόφυτος οι οποίοι είχαν την επιμέλεια της εκτύπωσης του χαρακτικού στη Βενετία.
(EL)
Engraving with the Docheiariou Monastery. The core of the composition is occupied by the depiction of the monastery. As can be seen in other similar copper engravings, the engraver's effort to render the space realistically is evident. In the enclosed area of the monastery, created by its very buildings, the katholikon dominates. Short explanatory inscriptions identify the spaces that surround it, which probably remain the same in terms of their position and function from the time the engraving was printed until today. The litany of the monks gives the viewer an idea of the monastic life. Behind the monastery, the peak of Mount Athos is depicted on the right and scattered orchards and chapels of the monastery on the left. Below the ships and the sea indicate the location and the relationship of the monastery with the sea. The history and legends associated with the Monastery are depicted in the fifteen icons surrounding the central subject. Above, in the middle three, Saint Nicholas, the first patron of the monastery, the miraculous icon of the Virgin Mary Gorgoepikoos, which is kept to this day in a special chapel, and the Synaxis (Gathering) of the Archangels, who are the patrons of the monastery, are depicted. Next to them, the Byzantine emperors who benefited the monastery are depicted. Below are the monks, founders of the monastery, and the bishop of Moldova Theophanis who retired to the monastery and was buried there. In the remaining icons scenes of miracles performed by the intervention of the archangels. In the dedicatory inscription below, it is stated that the engraving was printed in 1819 in Venice by the engraver Giannantonio Zuliani. The latter used as a model a copper engraving of 1779, printed on Mount Athos, which was apparently suggested to him by the priest-monks Stephanos and Neophytos who were in charge of printing the engraving in Venice.
(EN)
1 JPEG
