use the file or the thumbnail according to the license: CC BY-NC 4.0
Attribution-NonCommercial
Τροχήλατο λυχνάρι
(EL)
Τροχήλατο λυχνάρι με ένα ελαιοδοχείο και υπερυψωμένη λαβή. Βάση επίπεδη, σώμα ημισφαιροειδές, χείλος υπερυψωμένο. Η κυλινδρικής διατομής λαβή ξεκινά από το κέντρο του πυθμένα, υπερυψώνεται και απολήγει στο χείλος εξωτερικά. Σε θέση αντιδιαμετρική με την απόληξη της λαβής διαμορφώνεται ο μυκτήρας. Λευκό επίχρισμα και πράσινη εφυάλωση καλύπτουν την επιφάνεια του αγγείου.
Τα λυχνάρια ήταν το πλέον διαδεδομένο μέσο φωτισμού. Τα τροχήλατα λυχνάρια των μεταβυζαντινών χρόνων υιοθετούν την εργονομία των προηγούμενων εποχών. Αποτελούνται από ένα δοχείο για το υγρό καύσιμο, μία θρυαλλίδα (φυτίλι) για να το απορροφά και ένα μυκτήρα για να συγκρατεί το φυτίλι. Ως καύσιμη ύλη χρησιμοποιείται κυρίως το ελαιόλαδο και το φυτίλι κατασκευάζεται από πάπυρο, κάνναβη ή ύφασμα, κυρίως λινό.
Ι. Μότσιανος, “Τροχήλατα λυχνάρια στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού”, ΜΒΠ 10 (2003), σ. 60, εικ. 3-4
(EL)
1 JPEG
