use the file or the thumbnail according to the license: CC BY-SA 4.0
Attribution-ShareAlike
Αφαίρεση
(EL)
Abstraction
(EN)
Ματιούσιν, Μιχαήλ
(EL)
Matiushin, Mikhail
(EN)
Οι πηγές του Matiushin μπορούν να αναζητηθούν στις νέες φιλοσοφικές και επιστημονικές θεωρίες της ύλης και του χρόνου, οι οποίες διαδόθηκαν στη Ρωσία κυρίως με τα φιλοσοφικά κείμενα του Ouspensky. Η επιδίωξη του Matiushin να εξελίξει τον αναλυτικό κυβισμό, οδήγησε τη σκέψη του στη σύλληψη της ιδέας του συνθετικού ρεαλισμού, ο οποίος νοούνταν ως η σφαιρική θεώρηση της ορατής πραγματικότητας συμπεριλαμβανομένης της πολυπλοκότητας των διαστάσεών της. Ο Matiushin, ως μέλος των φουτουριστικών ομάδων της πρωτοπορίας, υιοθέτησε τις αντιλήψεις τους και έκανε χρήση της τεχνοτροπίας απεικόνισης των διαδοχικών χρονικών περασμάτων της ύλης, ενώ από το 1912, άρχισε να μελετά τη θεωρία της τέταρτης διάστασης και να τη χρησιμοποιεί ως βάση για τους πειραματισμούς του. Στο σημείο αυτό εντοπίζεται η αφετηρία της δυναμικής θεωρήσεως της οπτικής πραγματικότητας και της άποψής του ότι ένα αντικείμενο ή ένα τοπίο είναι αναγκαίο να γίνεται αντιληπτό και να αναπαρίσταται από πολλές οπτικές γωνίες. Από την ιδέα αυτή προέκυψε η θεωρία της διευρυμένης όρασης, η οποία επιτυγχάνεται μέσω ενός αόρατου οφθαλμού και αποσκοπεί στην παροχή μιας νέας στερεοσκοπικής θέασης, η οποία καλύπτει τον ορίζοντα σε 360°. Στη θεωρία της οργανικής ομάδας η παραπάνω θέση αποτελεί όχι μόνο ένα θεωρητικό αξίωμα, αλλά ταυτόχρονα και μία φυσική άσκηση την οποία ασκούν από κοινού ο δάσκαλος με τους μαθητές του.
Σε όλη την καλλιτεχνική του δραστηριότητα ο Ματιούσιν ενδιαφερόταν για το πρόβλημα της ουσίας του ζωγραφικού χώρου και το πως αυτός γίνεται αντιληπτός από τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Η συνειδητή χρήση και ο συνδυασμός των διαφορετικών λειτουργιών των οπτικών αισθητηρίων επιτρέπει στον άνθρωπο να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητες που του δόθηκαν από τη φύση. Η ταυτόχρονη χρήση της κεντρικής και περιφερικής όρασης καλείται από το Ματιούσιν διευρυμένη όραση. Ο Ματιούσιν μέσα από την καθολική σύλληψη όγκων και σχημάτων, επιδιώκει την ένωση του αντικειμένου με το σύμπαν. Δημιουργεί διάφορες επιφάνειες με ευθείες κάθετες και οριζόντιες γραμμές και επιδιώκει την όρασή τους από όλες τις πλευρές, δημιουργώντας όχι μόνο ένα καινούριο ζωγραφικό στυλ, αλλά και έναν καινούριο τρόπο όρασης της ζωγραφικής.
(EL)
1 JPEG
