Ο κύκλος της ζωής και της φύσης, ο μύθος και οι φανταστικές ιστορίες τροφοδοτούν τον προσωπικό κώδικα επικοινωνίας του Γιώργου Γυπαράκη, ο οποίος είναι πολυσύνθετος, τόσο κατασκευαστικά όσο και εννοιολογικά. Συνδυάζοντας μεταβιομηχανικά υλικά με φυσικά στοιχεία δημιουργεί εγκαταστάσεις και κατασκευές που επενεργούν στο μεγαλύτερο μέρος των αισθήσεων του θεατή. Με τις εγκαταστάσεις του, που διαμορφώνονται ανάλογα με τον εκάστοτε χώρο, ισορροπεί μεταξύ πραγματικού και φανταστικού, υποβάλλοντας στο θεατή συνειρμικές εικόνες από το χώρο του ατομικού και του συλλογικού ασυνείδητου. Το έργο Χωρίς τίτλο παρουσιάστηκε στην πρώτη θεματική ενότητα των έργων του, στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα των φανταστικών διηγήσεων που υποβάλλει με τα έργα του, καθώς συνενώνει με ευαισθησία και ποιητική διάθεση το παράδοξο με το ρεαλιστικό, προσδίδοντας τους μεταφυσική διάσταση.
(EL)
The cycle of life and nature, myth and fictional stories feed the personal code of communication of George Gyparakis, which is complex, both constructively and conceptually. Combining post-industrial materials with natural elements, he creates installations and constructions that engage the majority of the viewer's senses. With his installations, which are configured according to the space at hand, he balances between the real and the imaginary, subjecting the viewer to associative images from the realm of the individual and the collective unconscious. Untitled was presented in the first thematic section of his works in the early 1990s. It is a typical example of the imaginary narratives he presents in his works, as he sensitively and poetically combines the paradox with the realistic, giving them a metaphysical dimension.
(EN)