Κι όπως ένα λιοντάρι χιμάει σε κοπάδια χωρίς τσοπάνη και ρίχνεται γεμάτο λύσσα σε πρόβατα ή γίδια, έτσι ρίχτηκε και ο Διομήδης επάνω στους Θράκες τότε κι αφάνισε δώδεκα άνδρες και πίσω του στεκόταν ο Οδυσσέας ο μυαλωμένος, κι όποιον έσφαζε με το σπαθί του ο Διομήδης, απ΄το ποδάρι αυτός τον άρπαζε και τον τραβούσε έξω, γιατί ήθελε τα λευκά άλογα χωρίς κόπο να περάσουν και ούτε να νιώσουν τρομάρα πατώντας τόσα κουφάρια, καθώς από νεκρούς δεν ήξεραν ακόμη. Δέκατο τρίτο έσφαξε τον βασιλιά Ρήσο, που, καθώς την ποθητή ζωή τού έπαιρνε ο γιος του Τυδέα, βογκούσε· κακό όνειρο τον παίδευε στον ύπνο, του Οινέα το εγγόνι, που του έστειλε η Παλλάδα.
(EL)
Ὡς δὲ λέων μήλοισιν ἀσημάντοισιν ἐπελθὼν αἴγεσιν ἢ ὀΐεσσι κακὰ φρονέων ἐνορούσῃ, ὣς μὲν Θρήϊκας ἄνδρας ἐπῴχετο Τυδέος υἱὸς ὄφρα δυώδεκ᾽ ἔπεφνεν: ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεὺς ὅν τινα Τυδεΐδης ἄορι πλήξειε παραστὰς τὸν δ᾽ Ὀδυσεὺς μετόπισθε λαβὼν ποδὸς ἐξερύσασκε, τὰ φρονέων κατὰ θυμὸν ὅπως καλλίτριχες ἵπποι ῥεῖα διέλθοιεν μηδὲ τρομεοίατο θυμῷ νεκροῖς ἀμβαίνοντες: ἀήθεσσον γὰρ ἔτ᾽ αὐτῶν. Ἀλλ᾽ ὅτε δὴ βασιλῆα κιχήσατο Τυδέος υἱός, τὸν τρισκαιδέκατον μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα ἀσθμαίνοντα: κακὸν γὰρ ὄναρ κεφαλῆφιν ἐπέστη τὴν νύκτ᾽ Οἰνεΐδαο πάϊς διὰ μῆτιν Ἀθήνης.
(EL)
And even as a lion comes upon flocks unshepherded, on goats or on sheep, and leaps upon them with fell intent, so up and down amid the Thracian warriors went the son of Tydeus until he had slain twelve. But whomsoever the son of Tydeus drew nigh and smote with the sword, him would Odysseus of the many wiles seize by the foot from behind and drag aside, with this thought in mind, that the fair-maned horses might easily pass through and not be afraid at heart as they trod over dead men; for they were as yet unused thereto. But when the son of Tydeus came to the king, him the thirteenth he robbed of honey-sweet life, as he breathed hard, for like an evil dream there stood above his head that night the son of Oeneus' son, by the devise of Athena.
(EN)
