[THRACES] ACRI QUONDAM: saevo et cruento. Lycurgus autem hic filius Dryantis, rex gentis Bistonum Thraciae fuit: qui ut habet fabula, dum contempnens Liberum eius amputat vites, crura sua incidit. Re vera autem abstemius fuit: quos constat acrioris esse naturae, quod etiam de Demosthene dictum est: Lycurgus vero, ut alii dicunt, cum indignaretur Liberum ab omnibus gentibus coli, ut primum eum Thraciae fines cum suo comitatu introisse cognovit, comprehensas Bacchas eius flagellis verberavit, ipsum vero insequi, ut occideret, coepit. Sed postquam se Liber fugiens ut evaderet praecipitavit in mare et a Thetide nympha exceptus liberatusque est, Lycurgus vites eius amputare coepit: quapropter per furorem a diis inmissum ipse sibi crura succidit.
(LA)
[THRACES] ACRI QUONDAM: συμπεριφέρονται με αγριότητα και ήταν αιμοδιψείς. Ο Λυκούργος, εξάλλου, ο γιος του Δρύαντα, υπήρξε βασιλιάς του λαού των Βιστώνων της Θράκης. Ο ίδιος, όπως αναφέρει ο μύθος, όταν, περιφρονώντας τον Διόνυσο, έκοψε τα αμπέλια του, έκοψε μαζί και το πόδι του. Στην πραγματικότητα όμως ήταν εγκρατής. Για τους Θράκες λέγεται ότι ήταν οξύθυμοι ως προς τη φύση τους, γεγονός που το αναφέρει και ο Δημοσθένης: «Ο Λυκούργος πράγματι, όπως αναφέρουν άλλοι, ενοχλημένος που όλες οι φυλές λάτρευαν τον Διόνυσο, όταν κατάλαβε ότι ο θεός πέρασε τα σύνορα της Θράκης με τη συνοδεία του, συνέλαβε τις Βάκχες και τις μαστίγωσε και στ' αλήθεια άρχισε να κυνηγά τον ίδιο τον θεό, για να τον σκοτώσει. Αλλά, αφού ο ίδιος ο Διόνυσος, φεύγοντας για να ξεφύγει, έπεσε στη θάλασσα και η νύμφη Θέτιδα τον δέχθηκε και τον ελευθέρωσε, ο Λυκούργος άρχισε να κόβει τα αμπέλια του. Έτσι, εξαιτίας της θεόσταλτης μανίας του, έκοψε το ίδιο του το πόδι.
(EL)
[THRACES] ACRI QUONDAM: Τhe Thracians were ploughing” figuratively; to say "how" is a bit feeble. “He used to behave with violence”, ferocity and cruelty: Lycurgus son of Dryas was, after all, the king of the Bistonians, a people of Thrace, who (say the legends) attacked Dionysus and slashed his own leg while cutting down the vines of the god; in actual fact, he was sober. As for the Thracians, it is said that they were hot-tempered; but this is said by Demosthenes. In truth, as others say, Lycurgus was angry because all the tribes worshipped Dionysus, and when he learned that the god and his escort were about to enter Thrace he seized the Bacchantes and whipped them and even captured the god himself, in order to kill him. But Dionysus escaped and fled to the sea, where he was received by the Nymph Thetis and so set free. Lycurgus begun to cut down his vines but in a fit of madness sent by the gods he also sliced his own leg. The participle regnata (=conquered) has no antecedent.
(EN)
