Ἀστραίῳ δ’ Ἠὼς ἀνέμους τέκε καρτεροθύμους, ἀργεστὴν Ζέφυρον Βορέην τ’ αἰψηροκέλευθον καὶ Νότον, ἐν φιλότητι θεὰ θεῷ εὐνηθεῖσα τοὺς δὲ μέτ’ ἀστέρα τίκτεν Ἑωσφόρον Ἠριγένεια ἄστρά τε λαμπετόωντα, τά τ’ οὐρανὸς ἐστεφάνωται.
(EL)
Και στον Αστρέα η Ηώ γέννησε τους ισχυρούς ανέμους, τον Ζέφυρο, που φέρνει ξαστεριά, και τον ορμητικό Βορέα και τον Νότο, αφού πλάγιασε ερωτικά η θεά με τον θεό. Μετά από αυτούς η Ηριγένεια γέννησε το αστέρι, τον Αυγερινό, και τα λαμπερά άστρα, που έχουν στεφανώσει τον ουρανό.
(EL)
And Eos bore Astraeus the strong-hearted winds, brightening Zephyrus, and Boreas, headlong in his course, and Notus, - a goddess mating in love with a god. And after these Erigenia bore the star Eosphorus (Dawn-bringer), and the gleaming stars with which heaven is crowned.
(EN)
