Έφτασαν ο Ζήτης και ο Κάλαης, οι γιοι του Βορέα, τους οποίους η Ωρείθυια, η κόρη του Ερεχθέα κάποτε γέννησε με τον Βορέα στα έσχατα μέρη της παγερής Θράκης. Εκεί ο θρακιώτης Βορέας την άρπαξε από τη γη του Κέκροπα, ενώ στροβιλιζόταν χορεύοντας κοντά στον Ιλισσό. Αφού την έφερε από μακριά στο μέρος που ονομάζεται «Σαρπηδόνιος πέτρα» κοντά στο ρεύμα του ποταμού Εργίνη, την κατέκτησε ερωτικά, σκεπάζοντάς την με σκοτεινά σύννεφα.
(EL)
Ζήτης αὖ Κάλαΐς τε Βορήιοι υἷες ἵκοντο, οὕς ποτ’ Ἐρεχθηὶς Βορέῃ τέκεν Ὠρείθυια ἐσχατιῇ Θρῄκης δυσχειμέρου: ἔνθ’ ἄρα τήνγε Θρηίκιος Βορέης ἀνερέψατο Κεκροπίηθεν Ἰλισσοῦ προπάροιθε χορῷ ἔνι δινεύουσαν. καί μιν ἄγων ἕκαθεν, Σαρπηδονίην ὅθι πέτρην κλείουσιν, ποταμοῖο παρὰ ῥόον Ἐργίνοιο, λυγαίοις ἐδάμασσε περὶ νεφέεσσι καλύψας.
(EL)
Next came Zetes and Calais, sons of Boreas, whom once Oreithyia, daughter of Erechtheus, bore Boreas on the verge of wintry Thrace; here it was that Thracian Boreas snatched her away from Cecropia as she was whirling in the dance, hard by Ilissus' stream. And, carrying her far off, to the spot that men called the rock of Sarpedon, near the river Erginus, he wrapped her in dark clouds and forced her to his will.
(EN)
