Περίοδος μεσοπολέμου - Ελλάδα ▶ Μικρασιατική εκστρατείαΜάχη του Σαγγαρίου
Η Μάχη του Σαγγαρίου διεξήχθη από τις 23 Αυγούστου έως τις 13 Σεπτεμβρίου 1921 με το Γρηγοριανό ημερολόγιο (10–31 Αυγούστου με το Ιουλιανό ημερολόγιο), κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία, και αποτέλεσε την κορύφωση της ελληνικής προέλασης προς την Άγκυρα. Μετά τις επιτυχίες στην Κιουτάχεια και το Εσκί Σεχίρ, η ελληνική ηγεσία αποφάσισε να συνεχίσει τις επιχειρήσεις με στόχο την καταστροφή του κύριου τουρκικού στρατού, ο οποίος είχε υποχωρήσει ανατολικά του Σαγγάριου ποταμού.
Η Στρατιά Μικράς Ασίας υπό τον Αναστάσιο Παπούλα πραγματοποίησε μεγάλη κυκλωτική πορεία μέσα από την άνυδρη περιοχή της Αλμυράς Ερήμου, απομακρυνόμενη σημαντικά από τις βάσεις ανεφοδιασμού της, και στη συνέχεια επιτέθηκε στις οργανωμένες τουρκικές θέσεις δυτικά της Άγκυρας. Απέναντί της βρισκόταν ο τουρκικός στρατός υπό την ανώτατη διοίκηση του Μουσταφά Κεμάλ, με τον Ισμέτ Ινονού στη διοίκηση του Δυτικού Μετώπου και τον Φεβζί Τσακμάκ σε κεντρικό επιτελικό ρόλο.
Για περίπου τρεις εβδομάδες διεξήχθησαν ιδιαίτερα σκληρές συγκρούσεις σε μεγάλο μέτωπο, μεταξύ άλλων στις οχυρές θέσεις του Καλέ Γκρότο, και οι ελληνικές δυνάμεις κατόρθωσαν να καταλάβουν διαδοχικά αρκετές τουρκικές θέσεις χωρίς όμως να διασπάσουν αποφασιστικά την άμυνα. Οι μεγάλες απώλειες, η εξάντληση των στρατευμάτων και οι αυξανόμενες δυσκολίες ανεφοδιασμού περιόρισαν σταδιακά τη δυνατότητα συνέχισης της επίθεσης, ενώ οι τουρκικές δυνάμεις διατήρησαν τη συνοχή τους και ενίσχυαν τις θέσεις τους γύρω από την Άγκυρα.
Η ελληνική διοίκηση αποφάσισε τελικά τη σύμπτυξη και έως τις 13 Σεπτεμβρίου οι ελληνικές δυνάμεις είχαν επανέλθει δυτικά του Σαγγάριου. Η μάχη ανέκοψε οριστικά την ελληνική προέλαση προς την Άγκυρα και σηματοδότησε τη μετάβαση της Στρατιάς Μικράς Ασίας από επιθετικές σε κυρίως αμυντικές επιχειρήσεις.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
