Α' Παγκόσμιος Πόλεμος - ΕλλάδαΕθνικός Διχασμός
Ο Εθνικός Διχασμός εκδηλώθηκε από το 1915 έως το 1922, αρχικά ως σύγκρουση ανάμεσα στον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο και τον βασιλιά Κωνσταντίνο Α΄ σχετικά με τη στάση της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τα όρια των αρμοδιοτήτων του Στέμματος και της κυβέρνησης, και εξελίχθηκε σε βαθιά πολιτική και κοινωνική αντιπαράθεση μεταξύ βενιζελικών και αντιβενιζελικών. Ο Βενιζέλος υποστήριζε τη συμμετοχή της Ελλάδας στο πλευρό της Αντάντ, ενώ ο Κωνσταντίνος επέμενε στη διατήρηση της ουδετερότητας, με αποτέλεσμα τις διαδοχικές κυβερνητικές κρίσεις του 1915.
Το 1916 η σύγκρουση οξύνθηκε με το Κίνημα της Εθνικής Άμυνας και τη συγκρότηση στη Θεσσαλονίκη Προσωρινής Κυβέρνησης από τον Βενιζέλο, τον Παύλο Κουντουριώτη και τον Παναγιώτη Δαγκλή, ενώ στην Αθήνα παρέμενε η κυβέρνηση που αναγνώριζε τον Κωνσταντίνο, δημιουργώντας δύο αντίπαλα κέντρα εξουσίας. Τον Δεκέμβριο του 1916, κατά τα Νοεμβριανά, σημειώθηκαν ένοπλες συγκρούσεις στην Αθήνα μεταξύ συμμαχικών και ελληνικών δυνάμεων και ακολούθησαν διώξεις και βιαιοπραγίες εναντίον βενιζελικών.
Μετά την αποχώρηση του Κωνσταντίνου τον Ιούνιο του 1917 και την επιστροφή του Βενιζέλου στην εξουσία, η θεσμική διάσπαση της χώρας τερματίστηκε, όχι όμως και ο Διχασμός· η νέα κυβέρνηση προχώρησε σε μαζικές απομακρύνσεις από τον κρατικό μηχανισμό και τον στρατό, εκτοπίσεις και εξορίες προσώπων που θεωρούνταν φιλοβασιλικά ή αντιβενιζελικά.
Η αντιπαράθεση παρέμεινε έντονη και μετά τη λήξη του πολέμου και συνοδεύτηκε από πολιτική και κοινωνική βία: το 1920 δύο απότακτοι βασιλόφρονες αξιωματικοί επιχείρησαν να δολοφονήσουν τον Βενιζέλο στο Παρίσι και, την επόμενη ημέρα, ο γνωστός αντιβενιζελικός Ίων Δραγούμης δολοφονήθηκε στην Αθήνα από βενιζελικούς. Μετά την εκλογική ήττα του Βενιζέλου και την επιστροφή του Κωνσταντίνου στον θρόνο το ίδιο έτος, η πολιτική ισορροπία αντιστράφηκε και ακολούθησαν απομακρύνσεις βενιζελικών αξιωματικών και νέες πράξεις εκφοβισμού και βίας μεταξύ οπαδών των δύο παρατάξεων.
Ο Διχασμός επηρέασε καθοριστικά και τη Μικρασιατική Εκστρατεία, καθώς οι πολιτικές μεταβολές συνοδεύονταν από αλλαγές στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. Η κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου το 1922 και το κίνημα του Σεπτεμβρίου υπό τους Νικόλαο Πλαστήρα και Στυλιανό Γονατά, που οδήγησε στην αποχώρηση του Κωνσταντίνου από τον θρόνο, έκλεισαν αυτή την πρώτη και εντονότερη φάση του Εθνικού Διχασμού, χωρίς να εξαφανίσουν την πολιτική αντιπαράθεση που είχε δημιουργήσει.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
