Β' Παγκόσμιος Πόλεμος - ΕλλάδαΕλληνοϊταλικός Πόλεμος
Ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος άρχισε στις 28 Οκτωβρίου 1940, όταν η φασιστική Ιταλία του Μπενίτο Μουσολίνι, μετά την απόρριψη από τον πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά του ιταλικού τελεσιγράφου που απαιτούσε την κατάληψη στρατηγικών σημείων της ελληνικής επικράτειας, εισέβαλε στην Ελλάδα από την κατεχόμενη Αλβανία. Οι ιταλικές δυνάμεις, αρχικά υπό τον Σεμπαστιάνο Βισκόντι Πράσκα, επιτέθηκαν κυρίως στην Ήπειρο και την Πίνδο, όπου η άμυνα της VIII Μεραρχίας υπό τον Χαράλαμπο Κατσιμήτρο και του Αποσπάσματος Πίνδου υπό τον Κωνσταντίνο Δαβάκη συνέβαλε στην ανακοπή της προέλασής τους.
Υπό την ανώτατη στρατιωτική διοίκηση του Αλέξανδρου Παπάγου, ο ελληνικός στρατός πέρασε στην αντεπίθεση στις 14 Νοεμβρίου και προχώρησε βαθιά στο αλβανικό έδαφος, καταλαμβάνοντας σημαντικές θέσεις και αναγκάζοντας τις ιταλικές δυνάμεις σε υποχώρηση. Η ιταλική διοίκηση αναδιοργανώθηκε διαδοχικά υπό τον Ουμπάλντο Σόντου και τον Ούγκο Καβαλλέρο, χωρίς όμως να ανατρέψει την κατάσταση, ενώ η μεγάλη Εαρινή Επίθεση του Μαρτίου 1941, στην οποία έδωσε ιδιαίτερη σημασία ο ίδιος ο Μουσολίνι, αποκρούστηκε από τις ελληνικές δυνάμεις.
Μετά τον θάνατο του Μεταξά τον Ιανουάριο του 1941, πρωθυπουργός ανέλαβε ο Αλέξανδρος Κορυζής, ενώ ο Γεώργιος Β΄ παρέμεινε αρχηγός του κράτους κατά την τελευταία φάση του πολέμου. Η γερμανική εισβολή στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου 1941 ανέτρεψε τη στρατηγική κατάσταση και ανάγκασε τις ελληνικές δυνάμεις του αλβανικού μετώπου να υποχωρήσουν.
Μέσα στην κατάρρευση του μετώπου, ο αντιστράτηγος Γεώργιος Τσολάκογλου ανέλαβε πρωτοβουλία για συνθηκολόγηση και στις 23 Απριλίου 1941 υπογράφηκε η οριστική σύμβαση παράδοσης των ελληνικών δυνάμεων στους Γερμανούς και τους Ιταλούς, τερματίζοντας τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο και ανοίγοντας τον δρόμο για την Κατοχή της Ελλάδας.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
