Περίοδος μεσοπολέμου - ΕλλάδαΔικτατορία της 4ης Αυγούστου 1936
Η Δικτατορία της 4ης Αυγούστου εγκαθιδρύθηκε στις 4 Αυγούστου 1936, όταν ο πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς, με τη συγκατάθεση του βασιλιά Γεωργίου Β΄, ανέστειλε βασικές διατάξεις του Συντάγματος και διέλυσε τη Γ΄ Αναθεωρητική Βουλή χωρίς να προκηρύξει νέες εκλογές. Ο Μεταξάς είχε διοριστεί πρωθυπουργός τον Απρίλιο του 1936, μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Δεμερτζή, σε μια περίοδο πολιτικής αστάθειας και αδυναμίας σχηματισμού σταθερής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, και επικαλέστηκε τον κίνδυνο κοινωνικών ταραχών και γενικής απεργίας για την επιβολή έκτακτων μέτρων.
Το νέο καθεστώς κατάργησε στην πράξη την κοινοβουλευτική λειτουργία, περιόρισε τις πολιτικές ελευθερίες, επέβαλε λογοκρισία και απαγόρευσε την ελεύθερη δράση των πολιτικών κομμάτων, ενώ ο υφυπουργός Δημοσίας Ασφαλείας Κωνσταντίνος Μανιαδάκης οργάνωσε εκτεταμένο μηχανισμό παρακολούθησης, συλλήψεων και εξοριών πολιτικών αντιπάλων, με ιδιαίτερη στόχευση στο Κομμουνιστικό Κόμμα και το οργανωμένο εργατικό κίνημα.
Παράλληλα, το καθεστώς επιδίωξε την ιδεολογική και κοινωνική διαπαιδαγώγηση των νέων μέσω της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΟΝ) και προώθησε κρατικές παρεμβάσεις στην εργασία και την κοινωνική ασφάλιση. Στην εξωτερική πολιτική η Ελλάδα διατήρησε στενούς δεσμούς με τη Μεγάλη Βρετανία, ενώ στις 28 Οκτωβρίου 1940 ο Μεταξάς απέρριψε το ιταλικό τελεσίγραφο και η χώρα εισήλθε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Μετά τον θάνατο του Μεταξά στις 29 Ιανουαρίου 1941, πρωθυπουργός ανέλαβε ο Αλέξανδρος Κορυζής, χωρίς να αποκατασταθεί το κοινοβουλευτικό πολίτευμα, και το καθεστώς έπαψε να υφίσταται με την κατάρρευση του ελληνικού μετώπου και την κατάληψη της χώρας από τις δυνάμεις του Άξονα τον Απρίλιο του 1941.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
