Επί Τουρκοκρατίας ο εδρεύων τότε Αγάς κατά τους μήνες του καλοκεριού, ερχόταν και παραθέριζεν εις το περίφημον τότε Αμπελάκι με το αθάνατο νερό όπου 30 μέτρα Νοτίως έκτισεν Πύργον διά την διαμονήν του όπου υπάρχει σήμερον ως ερείπιον
use the file or the thumbnail according to the license: CC BY-NC-ND 4.0 GR
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives
Επί Τουρκοκρατίας ο εδρεύων τότε Αγάς κατά τους μήνες του καλοκεριού, ερχόταν και παραθέριζεν εις το περίφημον τότε Αμπελάκι με το αθάνατο νερό όπου 30 μέτρα Νοτίως έκτισεν Πύργον διά την διαμονήν του όπου υπάρχει σήμερον ως ερείπιον
(EL)
Επί Τουρκοκρατίας ο εδρεύων τότε Αγάς κατά τους μήνες του καλοκεριού, ερχόταν και παραθέριζεν εις το περίφημον τότε Αμπελάκι με το αθάνατο νερό όπου 30 μέτρα Νοτίως έκτισεν Πύργον διά την διαμονήν του όπου υπάρχει σήμερον ως ερείπιον. Κάτω χαμηλότερα και ανατολικά στην σημερινήν θέσιν Αριά κάτω από τ' αμπέλια έμενε ο Μπέης της περιφερείας Χούσος. Με την επανάστασιν του 1821 οι ως άνω Τούρκοι ηγέται της περιφερείας φεύγοντας εκλήθησαν εις το νησί της Μονεμβασίας. Ένας γιος του Χούσου παρέμεινεν έξω και βαπτισθείς ονομάσθη με το επώνυμον Χουσάκος εκ των οποίων το επώνυμον Χουσάκος εις Άγιον Φωκά και εις το χωριό μας. Μη προλαβαίνοντας να φύγουν δύο παιδαρέλια λεγόμενα Μεμέτηδες εβαπτίσθησαν και ονομάσθησαν ο ένας Αναστάσιος και ο άλλος Χαράλαμπος και το επώνυμον αυτού διορθώθη εις Μεϊμέτης εξ το το δευτερεύον σόϊ του Χωριού… Άλλος από τους βραδυπορούντας συλληφθείς ονόματι Στιβακτάς βαπτισθείς ονομάσθη Παναγιώτης και το όνομα αυτού έμεινε επίθετον. Ένα καΐκι από την Μπαρδούνια με Τούρκους πηγαίνοντας και αυτό εις Μονεμβασίαν από Φουρτούνα ανετράπη εις θέσιν Χουλακιά δύο παιδιά κατόρθωσαν να βγουν έξω, το ένα απεβίωσεν και έμεινε ο ένας και αφού εβαπτίσθη του έδωσαν το επώνυμον Βαρδουνιώτης, αφού ήταν από την Μπαρδούνια.
(EL)