Στους ίδιους βράχους που είναι χτισμένο το μοναστήρι, της Παναγίας της Αιμυαλούς, είχαν οι Ζυγοβιστιανοί και τα κρησφύγετά τους, που διατηρούνται μέχρι σήμερα
use the file or the thumbnail according to the license: CC BY-NC-ND 4.0 GR
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives
Στους ίδιους βράχους που είναι χτισμένο το μοναστήρι, της Παναγίας της Αιμυαλούς, είχαν οι Ζυγοβιστιανοί και τα κρησφύγετά τους, που διατηρούνται μέχρι σήμερα
(EL)
Γιαννοπούλου, Παναγιώτα
Στους ίδιους βράχους που είναι χτισμένο το μοναστήρι, της Παναγίας της Αιμυαλούς, είχαν οι Ζυγοβιστιανοί και τα κρησφύγετά τους, που διατηρούνται μέχρι σήμερα. Τώρα πως ανέβαζαν στο ύψος εκείνο τις πέτρες που έχτιζαν το άνοιγμα κάθε εσοχής και πως ανέβαιναν και κρύβονταν εκεί όλοι, για να αποφύγουν τους Τούρκους, είναι πολύ περίεργο. Κάποτε λοιπόν που πληροφορήθηκαν τον ερχομό των Τούρκων, έφυγαν μικροί, μεγάλοι, γυναίκες, παιδιά για να κρυφτούν εκεί που θα ήσαν ασφαλισμένοι από την κτηνωδία τους. Στην βιασύνη τους δεν πρόφθασαν να πάρουν μαζί τους και μια γριούλα, την Κόκλαινα, όπως την έλεγαν, και με την ελπίδα ίσως, ότι δεν θα της έκαναν κακό. Αυτή πήρε τον κατήφορο από τον Άγιο Νικόλα, στα Κρεντηραίικα χωράφια (ο δρόμος οδηγούσε στα κρησφύγετα). Εκεί την έφτασαν οι Τούρκοι, της έκοψαν μύτη κι αυτιά και την άφησαν. Τόση ήταν η βαρβαρότητά τους. Η γριούλα, φυσικά, δεν πέθανε αμέσως. Την βρήκαν μισοπεθαμένη οι δικοί της, όταν γύρισαν και διατήρησαν, μέχρι σήμερα (χωρίς βέβαια πολλές λεπτομέρειες). Τα λόγια που έλεγε «κρασί, ρακί Παναγιώτη μου» (και που εγώ τα έχω ακούσει από την γιαγιά μου). Ζητούσε λίγο κρασί ή λίγο ρακί να στηλωθή, η αιμορραγία την είχε εξαντλήσει.
(EL)
Populated place
