Το χωρίον Χόβολη δεν υπήρχεν κατά τους χρόνους της Ελληνικής επανάστάσεων του 1821

Το χωρίον Χόβολη δεν υπήρχεν κατά τους χρόνους της Ελληνικής επανάστάσεων του 1821
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε το ψηφιακό αρχείο του τεκμηρίου*
χρησιμοποιήστε
το ψηφιακό αρχείο ή την εικόνα προεπισκόπησης σύμφωνα με την άδεια χρήσης :
CC BY-NC-ND 4.0 GR
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα
CC_BY_NC_ND



Το χωρίον Χόβολη δεν υπήρχεν κατά τους χρόνους της Ελληνικής επανάστάσεων του 1821 (EL)

Θεοδωρακοπούλου, Θεοδούλη

Το χωρίον Χόβολη δεν υπήρχεν κατά τους χρόνους της Ελληνικής επανάστάσεων του 1821. Υπήρχον μόνον σταύλοι τινές (χειμαδιά) των ποιμένων της Αροανίας (Σωποτού) και εκ τούτων ελάχιστοι διέμενον τότε μονίμως. Μετά την απελευθέρωσιν πολλαί οικογένειαι εξ Αροανίας εγκατεστάθησαν μονίμως εις Χόβολην. Έκτισαν οικίας όπου έκαστος είχεν το κτήμα του και ούτω δικαιολογείται η μεγάλη διασπορά και των σήμερον κατοικιών του χωριού. Εγκαταστεθέντων μονίμως των εξ Αροανίας προερχομένωνγεωργών και κτηνοτρόφων εδημιουργήθη νέον χωρίον το οποίον απετέλεσε ιδίαν Κοινότητα υπό το όνομα Χόβολη. Η ονομασία Χόβολη είναι άγνωστον εκ ποίας αιτίας εδόθη. Πιστεύεται ότι εδόθη α) εκ του θερμού κλίματος της περιοχής εν συγκρίσει με το της Αροανίας το οποίον είναι αρκετά ψυχρόν και β) διότι και υπό του Ιμβραήμ πασά εκάη (εκάησαν αι ολίγαι καλύβαι) διότι ούτος αποπειραθείς να ανέλθη μέσω Χόβολης εις Αροανίαν απεκρούσθη δις εις θέσιν Ταμπούρια υπό των Σωποτινών και των εν Χοβόλη διαμενόντων ποιμένων και ηναγκάσθη να οπισθοχωρήση και κατά την οπισθοχώρησίν του να καύση τας καλύβας. Και διότι πάλιν είχεν καεί κατ' άγνωστον χρόνον μεταβληθείσης της περιοχής εις Χόβολην (ανθρακιάν). (EL)

Παράδοση (EL)

Άνω Χόβολη Αχαΐας


1973



<p>ΚΕΕΛ, χφο. 3710, σ. 5-6</p>
3710

Απροσδιόριστη

Κείμενο




*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των φορέων περιεχομένου.