Τα τελευταία χρόνια της μακρόχρονης τουρκικής σκλαβιάς στο Βασιλίτσι θα γεννηθεί ο καπετάν Λιάκος Λυμπέρης γύρω στα 1805

Τα τελευταία χρόνια της μακρόχρονης τουρκικής σκλαβιάς στο Βασιλίτσι θα γεννηθεί ο καπετάν Λιάκος Λυμπέρης γύρω στα 1805
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε το ψηφιακό αρχείο του τεκμηρίου*
χρησιμοποιήστε
το ψηφιακό αρχείο ή την εικόνα προεπισκόπησης σύμφωνα με την άδεια χρήσης :
CC BY-NC-ND 4.0 GR
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα
CC_BY_NC_ND



Τα τελευταία χρόνια της μακρόχρονης τουρκικής σκλαβιάς στο Βασιλίτσι θα γεννηθεί ο καπετάν Λιάκος Λυμπέρης γύρω στα 1805 (EL)

Ο Καπετάν Λιάκος (EL)

Γαϊτάνης, Αντώνιος

Τα τελευταία χρόνια της μακρόχρονης τουρκικής σκλαβιάς στο Βασιλίτσι θα γεννηθεί ο καπετάν Λιάκος Λυμπέρης γύρω στα 1805. Σε ηλικία 13 χρονών βιώνει το δράμα της λατρευτής του μανούλας Χρυσούλας που υποχρεώνεται να εγκαταλείψει την αγαπημένη οικογένειά της και να συμπεριληφθεί στο χαρέμι του πασά της περιοχής, λόγω της ελκυστικής ομορφιάς της. Μετά από ολιγόχρονη υπηρεσία στο χαρέμι, ο αδίσταχτος τύρανος θα ενδώσει στις θερμές παρακλήσεις της για μια σύντομη επίσκεψη της αξιολύπητης οικογένειάς της. Η όμορφη Χρυσούλα θα φτάσει στο σπίτι της και θα ανεβεί τρικλίζοντας τα πέτρινα σκαλοπάτια του φτωχικού σπιτιού της. Βγαίνοντας στο χαγιάτι για να αναζητήσει και να φωνάξει για τα παιδιά της, θα παραπατήσει και θα σωριαστεί στα πίσω σκαλιά. Το τέλος είναι τραγικό. Σε τρεις μέρες θα φύγει από τη μάταιη και άδικη γι αυτή επίγεια ζωή της. Ο 13χρονος τότε Λιάκος δεν θα μπορέσει να συμβιβαστεί με τη σκληρή μοίρα του. Θα φύγει την επόμενη σχεδόν μέρα και θα φτάσει στο Αρκουδόρεμα Αρκαδίας, όπου θα ζητήσει και θα γίνει δεκτός από τον Κολοκοτρώνη σαν κλέφτης. Από τις πρώτες μέρες της κλέφτικης ζωής θα δείξει υπερβολικό ζήλο και αφοσίωση που θα εκτιμηθούν ανάλογα από το Γέρο του Μοριά. Ο καπετάν Λιάκος, όπως έγινε γνωστός αργότερα, ζητούσε επίμονα από τον Κολοκοτρώνη να ξεκινήσουν επίθεση, κι ας ήταν βαρύς χειμώνας. ΄Ηθελε να εκδικηθεί το συντομότερο τον άδικο χαμό της αγαπημένης του μανούλας. Τότε και ο Κολοκοτρώνης θα του απαντήσει με τα λόγια του τραγουδιού που συνέθεσε ο λαϊκός συνθέτης του Βασιλιτσίου σαν τραγούδι της τάβλας. Κάτσε, ρε Λιάκο, πιο σιγά να πάμε όλοι αντάμα, Γιατί έχουν χιόνια τα βουνά και τα στενά είν’ κλεισμένα. Θα πέσεις πάνω στην Τουρκιά, στα τούρκικα ντουφέκια Και θα σε κάψουν ζωντανό σαν το Θανάση Διάκο (EL)

Παράδοση (EL)

Βασιλίτσι Μεσσηνίας.


2014



5142
<p style="text-align: left;">ΚΕΕΛ, χφο. 5142, σ.170</p>

Απροσδιόριστη

Κείμενο




*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των φορέων περιεχομένου.