use the file or the thumbnail according to the license: CC BY-NC-ND 4.0 GR
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives
Ήτονε ένας Ψαλλίδας από τη Μοθώνη και τον είχαν πάρει οι ανεράϊδες τώρα και δεκαπέντε χρόνια και χάθηκε
(EL)
Ταρσούλη, Γεωργία
Γαλανόπουλος, Τάσος
Ήτονε ένας Ψαλλίδας από τη Μοθώνη και τον είχαν πάρει οι ανεράϊδες τώρα και δεκαπέντε χρόνια και χάθηκε. Τώρα και λίγα χρόνια, πριν της Αγιά Σωτήρας, ο θειός μου ο Μιχάλης πήγε κι έβανε κουντέλια (τσίτες). Έδενε τ’ άλογό του κι ούλο ελυώταν. Τόδενε τόβρισκε αμόκα. Τρεις φορές γένηκε τούτο. Μετά παρησιάστηκε ο ψαλλίδας που ήτονε χαμένος δέκα έτη. Φοβήθηκε αυτός. Του λέει: Δε με γνωρίζεις; Είμαι ο Ψαλλίδας. Κι αμέσως εφανερώθηκε ένας ανεμοστρόβιλος, τόνε ξαναπήρε και φανερώθηκε στο Μελισσόκαμπο, εκεί τυλίξανε ένα τσοπανόπουλο με το σκοινί που κράταγε τη γελάδα και το σκοτώσανε, κι απ’ εκεί κατέβηκε ο Ψαλλίδας στου Λαχάνου κι εκεί βρήκε το γέρο Κούκκο απ’ το Χαροκοπιό, που τον είχαν κι εκείνον συνοπαρμένον τα ξωτερικά και τον ξαναφέρανε. Του λέε ο Κούκκος,: Δεν μπορείς να φύγης κι εσύ απ’ αυτές που χορύουνε; Του λέει: Δεν μπορώ γιατί μ΄έχει η Μεγάλη Κυρά κοπέλλι. Κι εκεί που χορεύανε οι ξωτερικές, το λέει ο Κούκκος: Ποια είναι αυτή; Να, του λέει, αυτή που θα εμπή μπρος, αυτή είναι η κυρά μου, και τώρα θα σηκωθούμε να φύγουμε. Και που θα πάτε; Τόνε ρωτάει ο Κούκος. Θα πάμε στην Πρέβεζα, του λέει ο Ψαλλίδας εκεί είναι αστραπόβολα πολλά και μπορεί να γλυτώσουμε. Εκεί που τα έλεγε αυτά, του κάνει νόημα η Μεγάλη η Κυρά και έφυγε και χίνηκε πάλι ένας ανεμοστρόβιλος και χαθήκανε από μπροστά του. [Σ.τ.Σ. Τον Κούκκον αυτόν εγνώρισα προσωπικώς προ ετών, τσίτες= διχάλες]
(EL)