Η χαρακτική σύνθεση με τίτλο Περίπατος στη Γαρίτσα είχε εκτεθεί το 1957 στην Ε΄ Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση, στο Ζάππειο Μέγαρο. Εικονίζεται στο πρώτο επίπεδο ένας δρόμος πάνω στον οποίο κυλάει αργά μια άμαξα. Για να είναι απολύτως σαφής ο τόπος όπου λαμβάνει χώρα η σκηνή, στο δεξιό άκρο ο χαράκτης δεν έχει παραλείψει να τοποθετήσει και μια ταμπέλα που να γράφει «ΓΑΡΙΤΣΑ». Πίσω απλώνεται η θάλασσα και στο βάθος ο κόλπος της Κέρκυρας, δημιουργώντας ένα ειδυλλιακό τοπίο, που επιβάλλεται με τη γαλήνη και τον λυρισμό του. Το σχέδιο του Ζέπου είναι λιτό, με σχηματοποίηση των όγκων, έμφαση στη λεπτομέρεια και κύριο εκφραστικό μέσο τη γραμμή –άλλοτε λεπτότερη και άλλοτε παχύτερη– αναδεικνύοντας έτσι τις σχεδιαστικές αρετές της χαρακτικής τέχνης. Ο Εμμανουήλ Ζέπος (1905-1995) ήταν αυτοδίδακτος στην τέχνη της χαρακτικής. Γεννήθηκε στον Πύργο της Ανατολικής Ρωμυλίας και σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών (απόφοιτος του 1926) με δασκάλους τους Νίκο Λύτρα, Σπύρο Βικάτο και Γεώργιο Ιακωβίδη. Κατόπιν παρακολούθησε το εργαστήριο του Κωνσταντίνου Παρθένη, έως το 1932, και θεωρείται ένας από τους πρώτους μαθητές του. Ο Ζέπος είχε πλούσια δραστηριότητα κατά τη δεκαετία του 1930 τόσο ατομικά όσο και μέσω της ένωσης Ελεύθεροι Καλλιτέχναι. Χαρακτικά του εξέθεσε πρώτη φορά στην Α΄ Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση, τον Μάρτιο του 1938 και ακολούθως στην Α΄ Πανελλήνια Έκθεση Χαρακτικής, που φιλοξενήθηκε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών το διάστημα Δεκεμβρίου 1938 – Ιανουαρίου 1939.
(EL)