δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε το ψηφιακό αρχείο του τεκμηρίου*
χρησιμοποιήστε το ψηφιακό αρχείο ή την εικόνα προεπισκόπησης σύμφωνα με την άδεια χρήσης : Public Domain CC0
Ελεύθερο από Περιορισμούς Πνευματικής Ιδιοκτησίας
Ο Βάλιας Σεμερτζίδης (1911-1983) γεννήθηκε στο Κρασνοντάρ του Καυκάσου. Στην Ελλάδα ήρθε με την οικογένειά του το 1922. Το 1928 έγινε δεκτός στην Σχολή Καλών Τεχνών και φοίτησε για τρία χρόνια στο Προπαρασκευαστικό τμήμα. Από το 1932 έως το 1936 μαθήτευσε στο εργαστήριο του Κωνσταντίνου Παρθένη. Η διδασκαλία του Παρθένη καθόρισε το ύφος του νεαρού όχι μόνο κατά τη διάρκεια των σπουδών του αλλά και για το μεγαλύτερο διάστημα της δεκαετίας του 1930. Ο Σεμερτζίδης εντάχθηκε στην Αριστερά στα τέλη της δεκαετίας του 1930 ή, πιθανότερα, στα πρώτα χρόνια της Κατοχής. Το 1944 ανέβηκε στα βουνά της Ευρυτανίας ως μέλος του καλλιτεχνικού και κινηματογραφικού τμήματος του ΕΛΑΣ, στο οποίο μετείχαν επίσης οι ζωγράφοι Δημήτρης Μεγαλίδης, Δημήτρης Γιολδάσης, Γιώργης Δήμου, Ηλίας Φέρτης κ.ά., καθώς και ο φωτογράφος Σπύρος Μελετζής. Θέματα εμπνευσμένα από την Κατοχή και την Αντίσταση κυριάρχησαν στο έργο του Σεμερτζίδη από τη δεκαετία του 1940 και έως το 1955. Έκτοτε, στράφηκε προς το τοπίο και άλλες θεματικές, όμως επέστρεφε κατά καιρούς στα βιώματα της Κατοχής. Την περίοδο της Δικτατορίας, ο ζωγράφος φιλοτέχνησε αρκετές συνθέσεις με φυλακισμένους – το ζοφερό πολιτικό κλίμα της περιόδου θα συνηγόρησε σε αυτή του την επιλογή, όμως στη μνήμη του βρίσκονταν πάντα τα κατοχικά στρατόπεδα. Στη συγκεκριμένη εικόνα αποδίδονται με εξπρεσιονιστικό σχέδιο και έντονη διάθεση σχηματοποίησης τα κεφάλια κάποιων φυλακισμένων. Είναι άντρες διαφόρων ηλικιών. Οι σκληρές εκφράσεις τους πλάθονται με τρόπο που θυμίζουν γερμανικές μεσοπολεμικές ξυλογραφίες αλλά και βυζαντινές εικόνες. Πίσω τους διακρίνονται τα ψηλά συρματοπλέγματα, πάνω από τη μάντρα. Το έργο αποτελεί τμήμα μιας σειράς συνθέσεων με αυτό το θέμα και έχει φιλοτεχνηθεί με την πρωτότυπη μεικτή τεχνική που δημιούργησε ο καλλιτέχνης κατά την περίοδο της Ρόδου (1964-1978). Αυτή η τεχνική αποτελεί συνδυασμό εκτύπωσης και ζωγραφικής και θα μπορούσε να περιγραφεί ως εξής: 1) αρχικά ο ζωγράφος κάλυπτε μια επιφάνεια με τυπογραφικό μελάνι, 2) χάραζε το θέμα του και το τύπωνε σε χαρτόνι, 3) επιζωγράφιζε το χαρτόνι με ελαιογραφία ή λαδοτέμπερα, 4) όταν στέγνωνε το έργο, με σφουγγάρι καθάριζε τα υπολείμματα του μελανιού.
(EL)
*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των φορέων περιεχομένου.
.png){kind=logo}
1 JPEG
