Αμφορέας με ταφική χρήση (εγχυτρισμός)

Αμφορέας με ταφική χρήση (εγχυτρισμός)
δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε το ψηφιακό αρχείο του τεκμηρίου*

1  ψηφιακό αρχείο

basic type logo 1 JPEG

δείτε ή κατεβάστε το ψηφιακό αρχείο
απευθείας από τον ιστότοπο του αποθετηρίου*
χρησιμοποιήστε
το ψηφιακό αρχείο ή την εικόνα προεπισκόπησης σύμφωνα με την άδεια χρήσης :
CC BY-NC 4.0
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση
CC_BY_NC



Αμφορέας με ταφική χρήση (εγχυτρισμός) (EL)

Πήλινος, οξυπύθμενος αμφορέας με τέφρα νεκρού (εγχυτρισμός). Συγκολλημένος, το κατώτερο τμήμα του δεν σώζεται. Tο σώμα και ο ψηλός κυλινδρικός λαιμός του αγγείου κοσμούνται με πλατειές ραβδώσεις. Oι λαβές του είναι κυλινδρικές. Ο εγχυτρισμός υπήρξε ένας τρόπος καύσης και ταφής βρεφών και μικρών παιδιών μέσα σε πήλινους αμφορείς και χύτρες. Παραβάλλεται με την επιστροφή στη μήτρα της μητέρας. Για να χρησιμοποιηθούν οι αμφορείς για αυτό τον σκοπό, πολλές φορές αφαιρούνταν ο πυθμένας και άλλοτε ο λαιμός του αγγείου έως το ύψος του ώμου. Τα αγγεία σταθεροποιούνταν στο έδαφος με μικρές πέτρες ή τα τοποθετούσαν σε κοιλότητες του εδάφους. Από τη θέση εύρεσης του αμφορέα και τη χρονολόγησή του προκύπτει ότι ο ταφικός περίβολος χρησιμοποιήθηκε για ταφές και μετά την καταστροφή του ταφικού συγκροτήματος. Δ. Μακροπούλου, Τάφοι και Ταφές από το Δυτικό Νεκροταφείο της Θεσσαλονίκης (β΄ μισό 3ου αι.-6ος αι. μ.Χ.). Δομικά χαρακτηριστικά, ταφικές πρακτικές, κινητά ευρήματα, Διδ. Διατριβή, Αθήνα 2007, σ. 91, 546 πίν. 21, 65 (EL)

Αμφορέας (EL)
Αρχαιολογικό αντικείμενο (EL)
Amphora (EN)

Πηλός ερυθρός ανοικτός/ρόδινος (EL)
Light red clay (EN)

Θεσσαλονίκη, Οδός Λαγκαδά, Συγκρότημα Αξιός / Ανασκαφή (EL)

Διάμετρος: 9 εκ. Πλάτος: 0 εκ. Μήκος: 0 εκ. Ύψος: 48 εκ. (EL)


350 AD - 399 AD



Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού (Θεσσαλονίκη) (EL)
Museum of Byzantine Culture (Thessaloniki) (EN)

Εικόνα

© Εθνικό Αρχείο Μνημείων-Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού




*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των φορέων περιεχομένου.