Άγαλμα πεπλοφόρου κόρης. Λείπει η κεφαλή με τον λαιμό και το στέρνο, καθώς ήταν τμήμα χωριστά δουλεμένο από άλλο κομμάτι μαρμάρου, ένθετο σε βαθύ τόρμο στο επάνω μέρος του στήθους. Επιπλέον λείπουν τα δύο χέρια από τους αγκώνες, που και αυτά ήταν χωριστά δουλεμένα και έμπαιναν ένθετα στην περιοχή των λυγισμένων αγκώνων, στερεωμένα σε κυκλικές κοιλότητες, στο κέντρο των οποίων έχουν διανοιχτεί τόρμοι για την υποδοχή μαρμάρινων γόμφων. Το δεξιό άκρο πόδι, είναι και αυτό από άλλο κομμάτι μαρμάρου. Σε όλη την επιφάνεια, ειδικότερα στην κύρια όψη, υπάρχουν σπασίματα και χαράξεις, καθώς και ίχνη αρότρου. Σπασμένες είναι και οι ράχες των πτυχών σε πολλά σημεία, ενώ λείπουν τμήματα κυρίως των πτυχών του πέπλου και του ιματίου, στη δεξιά και την αριστερή πλευρά. Η οπίσθια όψη φέρει λιγότερη φθορά και στο αριστερό μέρος της είναι ορατοί δύο ελαφρώς λοξοί κομμοί, από την πλάτη μέχρι κάτω. Όλη η επιφάνεια του μαρμάρου καλύπτεται από γκριζόμαυρη ελαφρά πατίνα και ανεπαίσθητη κοκκινόχρωμη οξείδωση, λόγω του είδους του μαρμάρου. Πρόκειται για μαρμάρινο άγαλμα όρθιας γυναικείας μορφής, με στάσιμο το αριστερό πόδι και άνετο το δεξί. Φορά πέπλο με κόλπο και απόπτυγμα. Οι πτυχές του αποπτύγματος κάτω από τα στήθη είναι πλατιές και πρόστυπες, ενώ ανάμεσα στα στήθη διαμορφώνονται σε σχήμα V. Στα πλάγια πέφτουν βαριές και καταλήγουν σε χελιδονοουρές. Επιπλέον, η μορφή φέρει ιμάτιο που κάλυπτε την κεφαλή και πέφτει στους ώμους και στο πίσω μέρος του κορμού σχηματίζοντας απλωμένες και επίπεδες πτυχές. Έξεργες και κατακόρυφες, σαν ραβδώσεις ιωνικού κίονα, είναι οι από τη μέση και κάτω πτυχές του πέπλου που καλύπτουν το στάσιμο σκέλος. Εργασία εξαιρετικής ποιότητας. Η επιφάνεια είναι επιμελώς λειασμένη και η απόδοση των ενδυμάτων, με έξεργες και πρόστυπες πτυχές, προσδίδει ανεπτυγμένη αίσθηση για την απόδοση της υφής των υφασμάτων. Εικονογραφικά, ο τύπος θυμίζει την ειρήνη του Κηφισοδότου (βλ. Bol II, 284-286, εικ. 240a-b, [W.Geominyl]), με επιφύλαξη ώς προς το μοτίβο των χεριών και των αντικειμένων που κρατούσε η πεπλοφόρος της Αμφίπολης. Κατά τον Μπόνια, θα πρέπει να είναι πρωτότυπο έργο του 4ου αι. π.Χ., ελεύθερη απομίμηση της δημιουργίας του Κηφισοδότου και χρονολογικά πολύ κοντά στο πρότυπό του.
(EL)