δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε το ψηφιακό αρχείο του τεκμηρίου*
χρησιμοποιήστε το ψηφιακό αρχείο ή την εικόνα προεπισκόπησης σύμφωνα με την άδεια χρήσης : CC BY-NC 4.0
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση
Θραύσμα γυάλινου σκύφου
(EL)
Θραύσμα κυψελωτού σκύφου, χαμηλού αγγείου πόσης, κατασκευασμένο με αρχική εμφύσηση σε μήτρα και περαιτέρω ελεύθερη εμφύσηση από ημιδιαφανές μπλε γυαλί χωρίς φυσαλίδες ή προσμίξεις. Το αγγείο έχει οριζόντιο, έξω νεύον άπεργο χείλος με κατακόρυφη απόληξη και κατακόρυφα τοιχώματα που κοσμούνται στο ανώτερο τμήμα του με παράλληλες, κατακόρυφες νευρώσεις ενώ στο χαμηλότερο σωζόμενο σημείο διακρίνονται τμήματα από τις δυο πρώτες σειρές πολυγωνικών κελιών από το κυψελοειδές πλέγμα περίπου εξάγωνων κελιών που κάλυπτε το σώμα του αγγείου. Στο ανώτερο τμήμα του με τις κατακόρυφες νευρώσεις διακρίνεται μικρό τμήμα επίθετης μάζας γυαλιού, πιθανόν γέννηση λαβής.
Τα γυάλινα αγγεία πόσης - με πολλές παραλλαγές στο μέγεθος και στο σχήμα - είναι από τα πιο δημοφιλή γυάλινα αγγεία. Κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο σε ανασκαφές του μακεδονικού χώρου μικρή αλλά σταθερή παρουσία έχουν οι κυψελωτοί σκύφοι, άωτοι ή με λαβές, κατασκευασμένοι είτε από σκούρο μπλε γυαλί είτε από άχρωμο, φυσικά χρωματισμένο πρασινωπό γυαλί.
Με τον όρο εμφύσηση σε μήτρα νοείται η τεχνική της εμφύσησης θερμής φούσκας γυαλιού σε εκ των προτέρων κατασκευασμένο δοχείο, στο εσωτερικό του οποίου υπάρχει εσώγλυφος διάκοσμος που αποτυπώνεται στην εξωτερική επιφάνεια του παραγόμενου γυάλινου αγγείου. Γύρω στον 4ο αι. μ.Χ. εμφανίζεται παραλλαγή αυτής της τεχνικής στην οποία γίνεται αρχική εμφύσηση σε μήτρα και στη συνέχεια ο διάκοσμος του αγγείου ολοκληρώνεται με ελεύθερη εμφύσηση. Το αποτέλεσμα είναι γυάλινα αγγεία με διάκοσμο σε μεγαλύτερη έκταση και με λιγότερο έξεργο ανάγλυφο.
Α. Χ. Αντωνάρας, Η τέχνη του γυαλιού. Έργα από τη συλλογή του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού, Θεσσαλονίκη 2019, σ. 68 αρ. 9
(EL)
*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των φορέων περιεχομένου.