Το 1953 και με νωπές ακόμη τις μνήμες από τις βιαιοπραγίες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του Εμφυλίου, η Μυλωνά δημιουργεί μια λιτή σύνθεση στη μνήμη όλων των ανδρών του χωριού που εκτελέστηκαν από τους Ναζί.
Το «Πένθος στα Καλάβρυτα», που θυμίζει νεκρικό μνημείο, μέσα σε όλη του την απλότητα ανακαλεί με σοβαρότητα τις συμφορές του πολέμου: μία κόρη θρηνεί στην αγκαλιά της μητέρας. Οι μορφές, αφαιρετικά σχηματοποιημένες, συγκλίνουν η μία στην άλλη δημιουργώντας ένα «εύθραυστο» αλλά συνάμα στιβαρό σύνολο.
(EL)
In 1953, with memories of the violence of World War II and the Civil War still fresh in her mind, Mylona created a simple composition in memory of all the men of the village who were executed by the Nazis.
" Mourning at Kalavryta", reminiscent of a funeral monument, in all its simplicity seriously evokes the misfortunes of war: a daughter mourns in her mother's arms. The figures, abstractly shaped, converge on each other, creating a "fragile" yet robust whole.
(EN)