Στον πυρήνα της τέχνης του Ιωάννη Αβραμίδη συνυπάρχει η δημιουργική συνδιαλλαγή τόσο με το παρελθόν (αρχαϊκή γλυπτική) όσο και με τις σύγχρονες εικαστικές αναζητήσεις. Δίνοντας ξεχωριστή σημασία στην τεχνική και στα υλικά, μετασχηματίζει την ανθρώπινη μορφή σ’ ένα είδος κυλινδρικής στήλης με καμπύλες, εξάρσεις και κοιλώματα, οριζόντιες ραβδώσεις και παράλληλες τομές. Η συμμετρία, η αφαίρεση, η πυκνότητα του πλασίματος, η αρμονική σύζευξη των όγκων και η επιβολή ενός οργανικού ρυθμού συντείνουν στον αρχετυπικό χαρακτήρα που επιθυμεί να προσδώσει στη μορφή ο γλύπτης. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 προχωρά στη σύνθεση περισσότερων μορφών σε μια ενότητα, όπως το έργο «Ομάδα τεσσάρων μορφών», διατηρώντας τα ίδια χαρακτηριστικά και δίνοντας έμφαση στις ίδιες πλαστικές αξίες. Οι κάθετοι άξονες και οι οριζόντιες τομές που δημιουργεί δίνουν την αίσθηση, όπως και οι μεμονωμένες φιγούρες, πως κτίζονται από κάτω προς τα πάνω κατά πατώματα.
(EL)
At the core of Ioannis Avramidis' art is the creative interplay with both the past (archaic sculpture) and contemporary artistic pursuits. Paying special attention to technique and materials, he transforms the human form into a kind of cylindrical column with curves, protrusions and hollows, horizontal striations and parallel cuts. Symmetry, abstraction, the density of the placement, the harmonious coupling of volumes and the imposition of an organic rhythm contribute to the archetypal character that the sculptor wishes to impart to the form. In the late 1950s, he proceeds to compose multiple forms into a unity, as seen in the work "Group of four figures," retaining the same characteristics and emphasizing the same plastic values. The vertical axes and horizontal cuts he creates give the impression, as with individual figures, that they are constructed from the bottom upwards in layers.
(EN)
4 JPEG
