Haud procul exhausto laetus certamine victor caespite gramineo consederat arbore fultus adclines umeros; dominum gavisa coronat terra suum, surguntque toris maioribus herbae. Sudor adhuc per membra calet creberque recurrit halitus et placidi radiant in casside vultus: qualis letifera populatus caede Gelonos procubat horrendus Getico Gradivus in arvo; exuvias Bellona levat, Bellona tepentes pulvere solvit equos, inmensaque cornus in hastam porrigitur tremulisqe ferit splendoribus Hebrum.
(LA)
Όχι μακριά καθόταν ο νικητής, χαρούμενος που ολοκληρώθηκε ο αγώνας, στο πράσινο γρασίδι, οι ώμοι του έκλιναν σε ένα δέντρο. Η χαρούμενη γη έστεψε τον άρχοντα και τα φυτά ξεπήδησαν περήφανα. Ο ιδρώτας είναι ακόμα ζεστός στο σώμα του και η αναπνοή του πηγαινοέρχεται γρήγορα και η ηρεμία λάμπει στην όψη του κράνους. Αυτός είναι ο Άρης, που ξαπλώνει φοβερός στην γετική πεδιάδα, αφού έχει λεηλατήσει σε φονική μάχη τους Γελωνούς. Η Μπελλόνα τον αλαφραίνει από τα όπλα του, η Μπελλόνα λύνει τα ξαναμμένα από τη σκόνη άλογα και το τεράστιο ακόντιο από κρανιά υψώνεται και φωτίζει τον Έβρο με την τρεμουλιαστή του λάμψη.
(EL)
Close at hand the victor, Theodosius, happy that his warfare is accomplished, sits upon the greensward, his shoulders against a tree. Triumphant earth crowned her lord and flowers sprang up from prouder banks. The sweat is still warm upon his body, his breath comes panting, but beneath his helmet his countenance shines calm. Such is Mars, when with deadly slaughter he has devastated the Geloni and thereafter rests, a dread figure in the Getic plain, while Bellona, goddess of war, relieves him of his armour and unyokes his dust-stained coursers; his outstretched spear, a huge cornel trunk, flashes tremulous splendour over Hebrus’s stream.
(EN)
