Η πρώτη απόφαση, που πάρθηκε σε κοινή σύσκεψη των καπεταναίων, ήταν το πάρσιμο του Κάστρου της Κορώνης. Όλοι συνεφώνησαν με του Μπούτση το σχέδιο, που μπήκε σε εφαρμογή. Μία νύχτα, μέτρησε ο Αντώνης με καλάμι το πιο χαμηλό μέρος του Κάστρου και βρήκε το ύψος του. Ετοίμασε σκοινίσια σκάλα με γάτζο στη μία της την άκρη. Όταν το περίπολο κατέβαινε στην πόλη, ζύγωσαν οι Καπεταναίοι στου Κάστρου την πόρτα και περίμεναν το σύνθημα του Αρχηγού. Εκείνος πέταξε το γάτζο, πάνω στο τείχος και η σκάλα ήταν έτοιμη. Ανέβηκαν τριάντα παλληκάρια με πολλή προσοχή. Ο σκοπός κοιμότανε βαθειά. Τον προσπέρασαν, για να φτάσουν σε λίγο στα κανονοστάσια. Ο Αντώνης τους έμαθε το χειρισμό και περίμεναν το σύνθημα των Καπεταναίων. Εκείνοι πιάσανε τη γκρίνια, που κράτησε πολύ. Καθένας ήθελε τον Αρχηγό να κάνει στο Κάστρο που σε λίγο θα τόπαιρναν αυτοί. Αντί, λοιπόν, για σύνθημα, ακούγονται οι πυροβολισμοί του περιπόλου, που, γυρίζοντας, μυρίστηκε τη φασαρία. Γενήκαν όλοι τους λαγοί και πιάστηκαν στη φάκα μόνο αυτοί, που βρέθηκαν στο κάστρο 'κει ψηλά. Ο ένας τους ξεγλύστρησε στη νότια πλευρά. Τα πισινά του γδάρθηκαν, ώσπου να φτάσει κάτω, στη θάλασσα σιμά. Νοσηλευότανε εκεί, στη θάλασσα του Ζάγγα, ο αγωνιστής Παντελής Παντελόπουλος /Καπτάν-Παντελής/. Οι άλλοι κλείστηκαν στα κρατητήρια, εκτός από το Μπούτση, που μίλαγε τη γλώσσα θαυμάσια την Τουρκική και έφερε το σαρίκι τους. Κυκλοφορούσε, έτσι, ελεύτερος ανάμεσά τους. Σαν δόθηκε διαταγή να μεταφερθούνε στο Χαροκοπιό οι αιχμάλωτοι, ο Αντώνης μπήκε μπροστά στη γραμμή της συνοδείας, άφοβα. Στις "Γερακάδες", είπε, πως θα πάει για τη "χρεία" του και ξεγλύστρησε. Πέρασε του "Λαχάνου" , για να βρεθεί σε λίγο στην όμορφη ακρογιαλιά. Από εκεί, κατάφερε να περάσει στις Κιτριές της Μάνης. Η επιδημία της ευλογιάς τον χτύπησε βαριά. Το γάλα μιας πεντάρας -που αγόρασε και ήπιε- τον άφησε νεκρό.
(EL)
Οικισμός
