use the file or the thumbnail according to the license: CC BY-NC-ND 4.0 GR
Attribution-NonCommercial-NoDerivatives
Εκείνη την εποχή οι χαλάροι ήτανε ψωμιά, όλα ήτανε ψωμιά, τα μάρμαρα ήτανε τυριά
(EL)
Το μπαούλο τση γυναικόπετρας
(EL)
Ήμελλος, Στέφανος Δ.
Κορποδίνης, Νικόλαος Δ.
Εκείνη την εποχή οι χαλάροι ήτανε ψωμιά, όλα ήτανε ψωμιά, τα μάρμαρα ήτανε τυριά. Αυτή η 'υναικόπετρα εκατουρήθη το παιδί της κ' επροσευχήθη στο Θεό να της στείλη πώς να σκουπίση τι παιδί της. Ετότες δεν είχαν ρούχα, ήτανε γυμνός ο κόσμος. Ο Θεός της έρριξε ένα πεσκίρι για να το σκουπίση κι ευτή ελυπήθη το πεσκίρι που 'θελά το σκουπίσει – ήταν τόσο ωραίο και ήθελα το λερώσει – κ' έπιασε 'να φελί ψωμί και το σκούπισενε. Και τση καταρίστην ο Θεός και δεν είχε στάσιμο να σταθή πουθενά και φεύγοντας εκεί επαράτησε το μπαούλο κ΄εμαρμάρωσε. Και μέχρι τώρα φαίνεται και το μπαούλο και μέσ' στη μέση η ποδουλιά τζη. Μετά ήφησε την ανέμη τζη κ' εμαρμάρωσε κι αυτή και υπάρχει 'μαρμάρωσε και η ίδια, Λένε οτί είναι μέσα στη πέτρα ζωντανή. [στείλη = να την φωτίση, να την οδηγήση εδώ μάλλον, πεσκίτι = είδος πετσέτας, φελί = φέταν, κομμάτι, τεμάχιον, ποδουλιά = το πέλμα, το ίχνος του πέλματος].
(EL)