Δυο αλήτες, ο Βλαδίμηρος κι ο Εστραγκόν, καθισμένοι σ' έναν έρημο δρόμο, περιμένουν κάποιον κ. Γκοντό, ο οποίος σε ακαθόριστο παρελθόν και σε ακαθόριστες συνθήκες, τους έχει δώσει ένα αβέβαιο ραντεβού, σ' έναν αόριστο τόπο και χρόνο. Η αναμονή τους συνοδεύεται από ένα θρυμματισμένο, ασυνάρτητο διάλογο και μια αδιάκοπη φλυαρία, η μονοτονία της οποίας διακόπτεται από την παρέμβαση δυο άλλων προσώπων, ενός πλούσιου αφέντη και του άθλιου δούλου του. Κάποια στιγμή εμφανίζεται ένα αγόρι που αναγγέλλει πως ο Γκοντό δεν θα έρθει απόψε, αλλά το επόμενο βράδυ, ο οποίος όμως τελικά δεν έρχεται ποτέ. Η μάταιη προσμονή του μυστηριώδους και αφανούς Γκοντό αποδεικνύει ότι, όπως και χθες, έτσι και σήμερα, το πιθανότερο και αύριο, τίποτα δεν θα γίνει, τίποτα δεν θ' αλλάξει.. Κι όμως, η προσδοκία κάποιου σημαντικού γεγονότος, που εκπροσωπεί ο Γκοντό και που θα δώσει παρηγοριά στο πρόβλημα της ύπαρξης, γεμίζει τον άνθρωπο με αγωνία και ελπίδα, ο οποίος νιώθει πως δεν του απομένει τίποτε άλλο από το να περιμένει.
(EL)
Two pitiable tramps, Vladimir and Estragon, sitting in a deserted road, are waiting for a certain Mr. Godot, who in the past had fixed for them a date in an indefinite place and time. Their waiting is accompanied by an incoherent dialogue and incessant chatting, the monotony of which is interrupted by the intervention of two other characters, a rich master and his miserable servant. At a certain moment, a boy turns up announcing that Godot would not come that evening, but the next one. However, Godot never comes.
(EN)
Θέατρο
1 JPEG
1 PDF