Αναφέρει ότι διατυπώθηκε η συντηρητικότητα της Αγγλίας και η αντίδραση της κατά των επαναστατικών κινημάτων, ενώ χρειάσθηκε η επίμονη θέληση του Γάλλου Πρωθυπουργού για να αναγνωρισθεί η ανάγκη σαφέστερης ενέργειας για την επίλυση του ελληνικού ζητήματος. Συμπληρώνει ότι η Αγγλία δε δέχθηκε την απ’ ευθείας ενέργεια από τους βενιζελικούς ή την άμεση μετακίνηση τους προς το νότο, ενώ δέχθηκε μόνο την κάθοδο των συμμαχικών στρατευμάτων ως μέτρο στρατιωτικής πρόνοιας και ενίσχυσης της γεωργικής παραγωγής στη Θεσσαλία. Τέλος, διατυπώνει κάποιες αντιρρήσεις στο περιεχόμενο τηλεγραφήματος του Ε.Βενιζέλου σχετικά με το δυναστικό ζήτημα.
(EL)
11 JPEG
