Αναφέρεται στην προσπάθεια της Κυβέρνησης Ε.Βενιζέλου για την παραμονή του Κ.Ρακτιβάν στη θέση του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας παρά το σαφές όριο ηλικίας που συνταγματικά είχε οριστεί, στην κατάθεση σχετικού νομοσχεδίου της πρώτης Κυβέρνησης Τσαλδάρη, στην απόσυρσή του από τη δεύτερη Κυβέρνηση Τσαλδάρη, παρά τις αντίθετες εισηγήσεις του νομικού και δικηγορικού κόσμου, και στις δικαιολογίες που προέβαλλε ο Υπουργός Δικαιοσύνης προκειμένου να μη δεχτεί πιστοποιητικό ληξιαρχικής πράξης που αποδείκνυε ότι ο Α.Ρακτιβάν δεν είχε συμπληρώσει ακόμα το 70ο έτος της ηλικίας του, που όριζε το σύνταγμα ως όριο συνταξιοδότησης.
(EL)
8 JPEG
