Περίοδος Καποδίστρια
Η περίοδος του Ιωάννη Καποδίστρια ως Κυβερνήτη της Ελλάδας, από την εκλογή του από τη Γ΄ Εθνική Συνέλευση της Τροιζήνας στις 11 Απριλίου 1827 με το Γρηγοριανό ημερολόγιο (30 Μαρτίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο) έως τη δολοφονία του στις 9 Οκτωβρίου 1831 με το Γρηγοριανό ημερολόγιο (27 Σεπτεμβρίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο). Μετά την εκλογή του, ο Καποδίστριας παρέμεινε για ένα διάστημα στο εξωτερικό και ανέλαβε ουσιαστικά τη διακυβέρνηση μετά την άφιξή του στην Ελλάδα στις αρχές του 1828.
Η Αίγινα αποτέλεσε το πρώτο βασικό διοικητικό κέντρο της κυβέρνησής του και αργότερα το Ναύπλιο έγινε το κύριο διοικητικό κέντρο της Ελληνικής Πολιτείας. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του επιδιώχθηκε η συγκρότηση κεντρικής διοίκησης και η οργάνωση της οικονομίας, της εκπαίδευσης, της δικαιοσύνης και των ενόπλων δυνάμεων, καθώς και η αποκατάσταση της λειτουργίας του κράτους μετά τα χρόνια της Επανάστασης.
Στενοί συνεργάτες του Καποδίστρια στη διοίκηση υπήρξαν ο Σπυρίδων Τρικούπης, ο οποίος αργότερα διαφώνησε με την κυβερνητική πολιτική και αποχώρησε, και ο Νικόλαος Σπηλιάδης, που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο κυβερνητικό έργο. Παράλληλα αναπτύχθηκε πολιτική αντιπολίτευση προς τον συγκεντρωτικό τρόπο διακυβέρνησης. Ο Ανδρέας Μιαούλης συνδέθηκε με την αντιπολιτευτική κίνηση της Ύδρας και με τα γεγονότα του Πόρου το 1831, ενώ η σύγκρουση της κυβέρνησης με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και την οικογένειά του στη Μάνη οξύνθηκε ιδιαίτερα κατά το τελευταίο έτος της περιόδου.
Στο διεθνές πεδίο, κατά τη διακυβέρνηση του Καποδίστρια αναγνωρίστηκε το 1830 η ανεξαρτησία του ελληνικού κράτους. Η περίοδος έληξε με τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια στο Ναύπλιο στις 9 Οκτωβρίου 1831 με το Γρηγοριανό ημερολόγιο (27 Σεπτεμβρίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο), γεγονός που οδήγησε σε νέα περίοδο πολιτικής αστάθειας.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
