Επανάσταση του 1821Ναυμαχία του Ναυαρίνου
Καθοριστική ναυμαχία της Ελληνικής Επανάστασης που διεξήχθη στον κόλπο του Ναβαρίνου στις 20 Οκτωβρίου 1827 με το Γρηγοριανό ημερολόγιο (8 Οκτωβρίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο), μεταξύ του συμμαχικού στόλου της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας και του ενωμένου οθωμανοαιγυπτιακού στόλου. Η ναυτική επέμβαση των τριών Μεγάλων Δυνάμεων συνδεόταν με τη Συνθήκη του Λονδίνου του 1827, η οποία προέβλεπε ανακωχή μεταξύ των εμπολέμων και αυτονομία για την Ελλάδα.
Επικεφαλής των συμμαχικών μοιρών ήταν ο Βρετανός ναύαρχος Έντουαρντ Κόδριγκτον, ο Γάλλος υποναύαρχος Δεριγνύ και ο Ρώσος υποναύαρχος Λογγίνος Χέυδεν, με τη γενική διοίκηση να ασκείται από τον Κόδριγκτον. Οι συμμαχικές δυνάμεις εισήλθαν στον κόλπο, όπου βρισκόταν αγκυροβολημένος ο οθωμανοαιγυπτιακός στόλος, και η ένταση εξελίχθηκε σε γενικευμένη ναυμαχία, κατά την οποία ο στόλος αυτός καταστράφηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Με το γεγονός συνδέεται άμεσα ο Ιμπραήμ πασάς, του οποίου οι επιχειρήσεις στην Πελοπόννησο υποστηρίζονταν από τις αιγυπτιακές ναυτικές δυνάμεις, καθώς και ο πατέρας του Μοχάμετ Άλι της Αιγύπτου και ο σουλτάνος Μαχμούτ Β΄, στο πλαίσιο της οθωμανοαιγυπτιακής συνεργασίας για την καταστολή της Ελληνικής Επανάστασης. Η καταστροφή του στόλου περιόρισε αποφασιστικά τη δυνατότητα ενίσχυσης των δυνάμεων του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο και αποτέλεσε σημαντική καμπή στην εξέλιξη της Επανάστασης.
Το 1828 ακολούθησε η γαλλική Εκστρατεία του Μοριά και η αποχώρηση των αιγυπτιακών στρατευμάτων από την Πελοπόννησο, ενώ το 1830 οι Μεγάλες Δυνάμεις αναγνώρισαν την ανεξαρτησία του ελληνικού κράτους.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
Στο πλαίσιο του γεγονότος:Επανάσταση του 1821
