Επανάσταση του 1821
Η Ελληνική Επανάσταση ήταν ο ένοπλος και πολιτικός αγώνας για την ανεξαρτησία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, που οδήγησε στη δημιουργία του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.
Η πρώτη πολεμική εκδήλωση σημειώθηκε στο Γαλάτσι στις 5 Μαρτίου 1821 (21 Φεβρουαρίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο) και ακολούθησε η είσοδος του Αλέξανδρου Υψηλάντη (http://semantics.gr/authorities/searchculture-persons/1650972631) στη Μολδαβία. Σύντομα η Επανάσταση εξαπλώθηκε στην Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα και τα νησιά, ενώ επαναστατικά κινήματα εκδηλώθηκαν και σε άλλες περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Σημαντικό ρόλο στον στρατιωτικό και πολιτικό αγώνα είχαν, μεταξύ άλλων, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Δημήτριος Υψηλάντης, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, ο Ανδρέας Μιαούλης, ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης και ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ενώ από την οθωμανική πλευρά κεντρικό ρόλο στις επιχειρήσεις είχε και ο Ιμπραήμ Πασάς. Παράλληλα με τις πολεμικές επιχειρήσεις, οι επαναστάτες συγκρότησαν πολιτικούς θεσμούς και Εθνοσυνελεύσεις, με την Α΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου να ψηφίζει το πρώτο Σύνταγμα το 1822.
Η επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων και ιδιαίτερα η Ναυμαχία του Ναβαρίνου το 1827 επηρέασαν καθοριστικά την έκβαση του Αγώνα. Η πολεμική φάση ολοκληρώθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1829 (12 Σεπτεμβρίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο) με τη Μάχη της Πέτρας, υπό τον Δημήτριο Υψηλάντη. Η ανεξαρτησία της Ελλάδας αναγνωρίστηκε διεθνώς το 1830.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
