Μετεμφυλιακή περίοδος
Η Μετεμφυλιακή περίοδος εκτείνεται από τη λήξη του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου στις 30 Αυγούστου 1949 έως το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 και χαρακτηρίστηκε από την πολιτική και οικονομική ανασυγκρότηση της Ελλάδας, αλλά και από τη διατήρηση των έντονων διαιρέσεων που είχε αφήσει ο Εμφύλιος. Κατά τα πρώτα χρόνια της περιόδου η πολιτική ζωή διαμορφώθηκε μέσα σε έντονα αντικομμουνιστικό πλαίσιο, με περιορισμούς στην πολιτική δραστηριότητα της Αριστεράς, διώξεις και πολιτικές δίκες, ενώ παράλληλα έγιναν προσπάθειες σταδιακής πολιτικής εξομάλυνσης από τις κυβερνήσεις του Νικολάου Πλαστήρα και του Σοφοκλή Βενιζέλου. Η Ελλάδα εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ το 1952, ενώ το Σύνταγμα του ίδιου έτους διαμόρφωσε το θεσμικό πλαίσιο της μετεμφυλιακής μοναρχίας και κατοχύρωσε πλήρη πολιτικά δικαιώματα για τις γυναίκες.
Μετά τις εκλογές του 1952 κυριάρχησε αρχικά ο Αλέξανδρος Παπάγος και, από το 1955, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, υπό τις κυβερνήσεις του οποίου επιταχύνθηκαν η οικονομική ανάπτυξη, η ανοικοδόμηση, η εκβιομηχάνιση και η επέκταση των υποδομών. Η αστικοποίηση, η εσωτερική μετανάστευση προς τις μεγάλες πόλεις και η μαζική μετανάστευση προς το εξωτερικό μετασχημάτισαν βαθιά την ελληνική κοινωνία. Παράλληλα, το Κυπριακό αποτέλεσε κεντρικό ζήτημα της εξωτερικής πολιτικής, ενώ η Ελλάδα ενίσχυσε τους δεσμούς της με τη Δυτική Ευρώπη και συνδέθηκε με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Κατά το μεγαλύτερο μέρος αυτής της φάσης αρχηγός του κράτους ήταν ο βασιλιάς Παύλος Α΄.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 η πολιτική αντιπαράθεση εντάθηκε, με αυξανόμενες διεκδικήσεις για διεύρυνση των δημοκρατικών ελευθεριών, αμφισβήτηση του τρόπου λειτουργίας του μετεμφυλιακού κράτους και ανάπτυξη μαζικών πολιτικών και κοινωνικών κινητοποιήσεων. Στο κλίμα αυτό εντάσσεται και η πολιτική και κοινωνική δράση του Γρηγόρη Λαμπράκη. Η άνοδος της Ένωσης Κέντρου υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, οι συγκρούσεις γύρω από τη λειτουργία των θεσμών και τον ρόλο του Στέμματος και η διαδοχή πολιτικών κρίσεων κατά τα μέσα της δεκαετίας όξυναν την αστάθεια. Μετά τον θάνατο του Παύλου Α΄ το 1964 στον θρόνο ανήλθε ο Κωνσταντίνος Β΄, η σύγκρουση του οποίου με τον Παπανδρέου αποτέλεσε κεντρικό στοιχείο της πολιτικής κρίσης του 1965. Η περίοδος τερματίστηκε στις 21 Απριλίου 1967, όταν ομάδα αξιωματικών κατέλαβε την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα και επέβαλε τη Δικτατορία των Συνταγματαρχών.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
