Περίοδος μεσοπολέμου - Ελλάδα ▶ Μικρασιατική εκστρατείαΜάχη του Εσκί Σεχίρ
Η Μάχη του Εσκί Σεχίρ διεξήχθη στις 21 Ιουλίου 1921 με το Γρηγοριανό ημερολόγιο (8 Ιουλίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο), κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία, μετά την ελληνική προέλαση στην Κιουτάχεια και την κατάληψη του Εσκί Σεχίρ στις 19 Ιουλίου (6 Ιουλίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο). Οι τουρκικές δυνάμεις, οι οποίες είχαν αποφύγει την περικύκλωση και είχαν συμπτυχθεί ανατολικά της πόλης, ανασυγκροτήθηκαν υπό τον Ισμέτ πασά και εξαπέλυσαν ισχυρή αντεπίθεση με στόχο να ανατρέψουν την ελληνική διάταξη και να απειλήσουν τις γραμμές επικοινωνίας της Στρατιάς Μικράς Ασίας.
Οι ελληνικές δυνάμεις υπό τη γενική διοίκηση του Αναστάσιου Παπούλα, παρά τον αιφνιδιασμό και τη μεγάλη έκταση του μετώπου, απέκρουσαν τις επιθέσεις και πέρασαν σε αντεπίθεση, αναγκάζοντας τα τουρκικά τμήματα να υποχωρήσουν. Ο Μουσταφά Κεμάλ, παρακολουθώντας την εξέλιξη των επιχειρήσεων, υποστήριξε την οργανωμένη σύμπτυξη του τουρκικού στρατού ανατολικά του Σαγγάριου, ώστε να διατηρηθούν οι δυνάμεις του και να οργανωθεί νέα αμυντική γραμμή.
Η μάχη αποτέλεσε σημαντική τακτική επιτυχία για τον ελληνικό στρατό και εξασφάλισε τον έλεγχο των σιδηροδρομικών κόμβων της Κιουτάχειας, του Εσκί Σεχίρ και του Αφιόν Καραχισάρ, χωρίς όμως να επιτευχθεί ο βασικός στρατηγικός στόχος της καταστροφής του τουρκικού στρατού. Η διατήρηση της συνοχής των τουρκικών δυνάμεων και η υποχώρησή τους προς τον Σαγγάριο έθεσαν την ελληνική ηγεσία μπροστά στην απόφαση για συνέχιση της προέλασης προς την Άγκυρα, την οποία υποστήριζαν ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄ και η κυβέρνηση του Δημητρίου Γούναρη.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
Στο πλαίσιο του γεγονότος:Μικρασιατική εκστρατεία
