Περίοδος μεσοπολέμου - Ελλάδα ▶ Μικρασιατική εκστρατείαΑποβίβαση του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη
Η Αποβίβαση του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη πραγματοποιήθηκε στις 15 Μαΐου 1919 (2 Μαΐου με το Ιουλιανό ημερολόγιο) και σηματοδότησε την έναρξη της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Στο πλαίσιο των μεταπολεμικών διαπραγματεύσεων της Διάσκεψης Ειρήνης του Παρισιού, οι Συμμαχικές Δυνάμεις επέτρεψαν την αποστολή ελληνικών στρατευμάτων στη Σμύρνη, με δηλωμένο σκοπό τη διατήρηση της τάξης και την προστασία του χριστιανικού πληθυσμού. Η ελληνική κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου είχε διεκδικήσει την περιοχή στο πλαίσιο των εδαφικών της αιτημάτων, ενώ σημαντική για την απόφαση των Συμμάχων υπήρξε η υποστήριξη του Βρετανού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ.
Το πρωί της 15ης Μαΐου άρχισε η αποβίβαση τμημάτων της 1ης Μεραρχίας υπό τον συνταγματάρχη Νικόλαο Ζαφειρίου. Χιλιάδες Έλληνες κάτοικοι της Σμύρνης συγκεντρώθηκαν στην προκυμαία και υποδέχθηκαν τα στρατεύματα με ενθουσιασμό, θεωρώντας την άφιξή τους ως απελευθέρωση, ενώ ο Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος ευλόγησε τους στρατιώτες. Κατά την πορεία των ελληνικών τμημάτων μέσα στην πόλη σημειώθηκαν πυροβολισμοί και ακολούθησαν ένοπλες συγκρούσεις, βιαιοπραγίες και λεηλασίες. Τα επεισόδια προκάλεσαν νεκρούς και τραυματίες, ιδιαίτερα μεταξύ Τούρκων στρατιωτών και μουσουλμάνων κατοίκων αλλά και μεταξύ Ελλήνων, και αποτέλεσαν αντικείμενο μεταγενέστερης διερεύνησης.
Η αποβίβαση εγκαθίδρυσε την ελληνική στρατιωτική παρουσία στη Σμύρνη και αποτέλεσε την αφετηρία της σταδιακής επέκτασης των ελληνικών δυνάμεων στη δυτική Μικρά Ασία και αργότερα στο εσωτερικό της Ανατολίας. Παράλληλα, ενίσχυσε την αντίδραση του αναπτυσσόμενου τουρκικού εθνικού κινήματος. Η ελληνική παρουσία στην περιοχή επεκτάθηκε τα επόμενα χρόνια, έως την κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου και την αποχώρηση του ελληνικού στρατού το 1922.
Στο πλαίσιο του γεγονότος:Μικρασιατική εκστρατεία
