Βαλκανικοί πόλεμοι ▶ Β' Βαλκανικός πόλεμοςΜάχη της Δοϊράνης
Η Μάχη της Δοϊράνης διεξήχθη στις 5–6 Ιουλίου 1913 με το Γρηγοριανό ημερολόγιο (22–23 Ιουνίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο), κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, και αποτέλεσε συνέχεια της ελληνικής προέλασης μετά τη νίκη στη Μάχη Κιλκίς–Λαχανά. Οι βουλγαρικές δυνάμεις, που υποχωρούσαν προς τα βόρεια, οργανώθηκαν σε νέες αμυντικές θέσεις στην περιοχή της Δοϊράνης, επιχειρώντας να ανακόψουν την προέλαση του ελληνικού στρατού και να διατηρήσουν τον έλεγχο της σιδηροδρομικής γραμμής που περνούσε από την περιοχή.
Ο Κωνσταντίνος Α΄, ως αρχιστράτηγος του ελληνικού στρατού, διέταξε τη συνέχιση της επίθεσης, στην οποία σημαντικό ρόλο είχαν η 3η Μεραρχία υπό τον Κωνσταντίνο Δαμιανό και η 10η Μεραρχία υπό τον Λεωνίδα Παρασκευόπουλο. Απέναντί τους βρίσκονταν δυνάμεις της βουλγαρικής 2ης Στρατιάς, οι οποίες είχαν οχυρωθεί γύρω από τη Δοϊράνη και τη λίμνη.
Μετά τις πρώτες συγκρούσεις στις 5 Ιουλίου, οι ελληνικές δυνάμεις εξαπέλυσαν την κύρια επίθεση την επόμενη ημέρα και, με την υποστήριξη του πυροβολικού, κατόρθωσαν να διασπάσουν τις βουλγαρικές θέσεις και να καταλάβουν τον σιδηροδρομικό σταθμό της Δοϊράνης, απειλώντας τις γραμμές ανεφοδιασμού και υποχώρησης των αντιπάλων. Οι βουλγαρικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την περιοχή και να υποχωρήσουν προς τα βόρεια, ενώ ο ελληνικός στρατός συνέχισε την προέλασή του προς τη Στρώμνιτσα.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
Στο πλαίσιο του γεγονότος:Β' Βαλκανικός πόλεμος
