Βαλκανικοί πόλεμοι ▶ Β' Βαλκανικός πόλεμοςΣυνθήκη του Βουκουρεστίου (1913)
Η Συνθήκη του Βουκουρεστίου υπογράφηκε στις 10 Αυγούστου 1913 με το Γρηγοριανό ημερολόγιο (28 Ιουλίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο) και έθεσε επίσημα τέλος στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο μεταξύ της Βουλγαρίας και της Ελλάδας, της Σερβίας, της Ρουμανίας και του Μαυροβουνίου. Οι διαπραγματεύσεις πραγματοποιήθηκαν στο Βουκουρέστι, μετά την ανακωχή που είχε σταματήσει τις πολεμικές επιχειρήσεις, και η ελληνική αντιπροσωπεία είχε επικεφαλής τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, με τη συμμετοχή μεταξύ άλλων του Νικολάου Πολίτη.
Με τη συνθήκη καθορίστηκαν νέα σύνορα μεταξύ των βαλκανικών κρατών και η Βουλγαρία αποδέχθηκε την απώλεια του μεγαλύτερου μέρους της Μακεδονίας που διεκδικούσε. Τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ορίστηκαν από το Μπέλες έως τις εκβολές του Νέστου στο Αιγαίο, με αποτέλεσμα η Θεσσαλονίκη, η Καβάλα και μεγάλο μέρος της νότιας και κεντρικής Μακεδονίας να παραμείνουν στην Ελλάδα, ενώ η Βουλγαρία διατήρησε τη Δυτική Θράκη και έξοδο στο Αιγαίο. Η Σερβία εξασφάλισε μεγάλο μέρος της βόρειας και κεντρικής Μακεδονίας και η Ρουμανία απέκτησε τη Νότια Δοβρουτσά.
Ο Κωνσταντίνος Α΄, ως βασιλιάς της Ελλάδας και αρχιστράτηγος κατά τον πόλεμο, συνδέθηκε με τη στρατιωτική έκβαση που προηγήθηκε, ενώ ο Βενιζέλος ανέλαβε τη διαπραγμάτευση των ελληνικών θέσεων στη διάσκεψη ειρήνης. Η συνθήκη διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό τον νέο εδαφικό χάρτη των Βαλκανίων μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, χωρίς όμως να ρυθμίσει τις σχέσεις με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι οποίες αντιμετωπίστηκαν με μεταγενέστερες διμερείς συμφωνίες.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
Στο πλαίσιο του γεγονότος:Β' Βαλκανικός πόλεμος
