Κρητική Πολιτεία και Ένωση της Κρήτης
Η περίοδος από την ίδρυση της αυτόνομης Κρητικής Πολιτείας έως την οριστική ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Στις 21 Δεκεμβρίου 1898 (9 Δεκεμβρίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο) ο πρίγκιπας Γεώργιος, γιος του βασιλιά Γεωργίου Α΄, έφθασε στην Κρήτη ως Ύπατος Αρμοστής, ενώ το νησί παρέμενε υπό οθωμανική επικυριαρχία και την προστασία των Μεγάλων Δυνάμεων.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος συμμετείχε αρχικά στην κυβέρνηση ως σύμβουλος Δικαιοσύνης, αλλά η πολιτική του σύγκρουση με τον πρίγκιπα Γεώργιο οδήγησε στην Επανάσταση του Θερίσου το 1905 και, τελικά, στην αντικατάσταση του Γεωργίου από τον Αλέξανδρο Ζαΐμη. Το 1908 οι Κρητικοί κήρυξαν μονομερώς την ένωση με την Ελλάδα, χωρίς αυτή να αναγνωριστεί αμέσως διεθνώς. Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους ο Στέφανος Δραγούμης διορίστηκε Γενικός Διοικητής της Κρήτης, ενώ οι διεθνείς συνθήκες του 1913 άνοιξαν τον δρόμο για την οριστική ένωση.
Στις 14 Δεκεμβρίου 1913 (1 Δεκεμβρίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο), παρουσία του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ και του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, η ελληνική σημαία υψώθηκε επίσημα στο Φρούριο Φιρκά στα Χανιά, σηματοδοτώντας την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
