Η περίοδος των επτά, μη συνεχόμενων, πρωθυπουργικών θητειών του Χαρίλαου Τρικούπη από το 1875 έως το 1895, κατά τη βασιλεία του Γεωργίου Α΄. Στις κυβερνήσεις του προωθήθηκαν αλλαγές στη λειτουργία του κράτους και των ενόπλων δυνάμεων, καθώς και ένα εκτεταμένο πρόγραμμα έργων υποδομής και ανάπτυξης των συγκοινωνιών. Κεντρικό χαρακτηριστικό της πολιτικής ζωής της εποχής ήταν η αντιπαράθεση του Τρικούπη με τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη, οι οποίοι αποτέλεσαν τους βασικούς εκπροσώπους των δύο αντίπαλων πολιτικών παρατάξεων και εναλλάχθηκαν επανειλημμένα στην εξουσία.
Η περίοδος συνέπεσε επίσης με σημαντικές οικονομικές δυσκολίες και ολοκληρώθηκε με την τελευταία πρωθυπουργία του Τρικούπη το 1895.