Περίοδος μεσοπολέμου - ΕλλάδαΒ' Ελληνική Δημοκρατία
Η Β΄ Ελληνική Δημοκρατία διήρκεσε από τις 24 Μαρτίου 1924 έως τις 10 Οκτωβρίου 1935 και αποτέλεσε την περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα είχε πολίτευμα αβασίλευτης δημοκρατίας. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και τις πολιτικές ανακατατάξεις που ακολούθησαν, η Δ΄ Συντακτική Συνέλευση, με πρωθυπουργό τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου, κήρυξε στις 24 Μαρτίου 1924 την έκπτωση της δυναστείας και την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας, απόφαση που επικυρώθηκε με το δημοψήφισμα της 13ης Απριλίου.
Πρώτος Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέλαβε ο Παύλος Κουντουριώτης, ενώ το Σύνταγμα του 1927 καθόρισε το θεσμικό πλαίσιο του νέου πολιτεύματος. Η περίοδος χαρακτηρίστηκε από πολιτική αστάθεια, συχνές κυβερνητικές μεταβολές και επανειλημμένη ανάμειξη του στρατού στην πολιτική ζωή, ενώ κατά τα έτη 1925–1926 μεσολάβησε η δικτατορία του Θεόδωρου Πάγκαλου.
Από το 1928 έως το 1932 η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου επιδίωξε πολιτική σταθεροποίηση, οικονομικό και διοικητικό εκσυγχρονισμό και εξομάλυνση των σχέσεων της Ελλάδας με γειτονικά κράτη, ενώ το 1929 τον Κουντουριώτη διαδέχθηκε στην Προεδρία ο Αλέξανδρος Ζαΐμης. Μετά το 1932, η διεθνής οικονομική κρίση, η όξυνση της αντιπαράθεσης μεταξύ βενιζελικών και αντιβενιζελικών και οι συνεχείς πολιτικές και στρατιωτικές παρεμβάσεις αποδυνάμωσαν το πολίτευμα, με τον Παναγή Τσαλδάρη να αποτελεί την κυριότερη κυβερνητική φυσιογνωμία της αντιβενιζελικής παράταξης.
Η αποτυχία του κινήματος του Μαρτίου 1935 επιτάχυνε τις πολιτικές εξελίξεις και στις 10 Οκτωβρίου 1935 ο Γεώργιος Κονδύλης ανέτρεψε την κυβέρνηση Τσαλδάρη και κατήργησε την αβασίλευτη δημοκρατία, ανοίγοντας τον δρόμο για την επάνοδο του Γεωργίου Β΄ στον θρόνο.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
