Βαλκανικοί πόλεμοι ▶ Α' Βαλκανικός πόλεμοςΣυνθήκη του Λονδίνου (1913)
Η Συνθήκη του Λονδίνου, που υπογράφηκε στις 30 Μαΐου 1913 (17 Μαΐου με το Ιουλιανό ημερολόγιο), έθεσε τέλος στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των κρατών της Βαλκανικής Συμμαχίας, δηλαδή της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Σερβίας και του Μαυροβουνίου.
Με τη συνθήκη η Οθωμανική Αυτοκρατορία παραχώρησε στους συμμάχους τα ευρωπαϊκά εδάφη της δυτικά της γραμμής Αίνου–Μήδειας, από τον Αίνο (σημερινό Enez) στο Αιγαίο έως τη Μήδεια (σημερινό Kıyıköy) στη Μαύρη Θάλασσα, με εξαίρεση την Αλβανία, της οποίας τα σύνορα θα καθορίζονταν από τις Μεγάλες Δυνάμεις. Παράλληλα παραιτήθηκε από τα δικαιώματά της στην Κρήτη, ενώ η τύχη των υπόλοιπων οθωμανικών νησιών του Αιγαίου και το καθεστώς του Αγίου Όρους αφέθηκαν επίσης στην απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων.
Στις διαπραγματεύσεις συμμετείχαν από ελληνικής πλευράς ο Στέφανος Σκουλούδης, ο Ιωάννης Γεννάδιος και ο Γεώργιος Στρέιτ, ενώ κεντρικό ρόλο στην ελληνική διπλωματική πολιτική είχε ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος. Η συνθήκη δεν καθόρισε πώς θα μοιράζονταν μεταξύ των βαλκανικών συμμάχων τα εδάφη που είχαν αποσπαστεί από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι ήδη έντονες διαφωνίες, κυρίως γύρω από τη Μακεδονία, παρέμειναν επομένως ανοιχτές και συνδέθηκαν με την κρίση που οδήγησε λίγες εβδομάδες αργότερα στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο.
Ο Κωνσταντίνος Α΄, ως βασιλιάς της Ελλάδας κατά την υπογραφή της συνθήκης, συνδέεται επίσης με το γεγονός.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
Στο πλαίσιο του γεγονότος:Α' Βαλκανικός πόλεμος
